Van de toch al bitter weinige goede voornemens die ik eind vorig jaar hebt gemaakt, zijn er toch een paar waar ik me vrij moeiteloos aan heb kunnen houden.

1. Niet stemmen op welke muzikale lijst of verkiezing dan ook. Niet dat ik me nooit overgeef aan volstrekt nutteloze of onzinnige zaken, maar af en toe moet je een streep in het zand trekken. Het leven is al zo kort. Dus heb ik geen stem uitgebracht op de Top2000 (wie zou er dit jaar toch op één staan?), de Snob2000 (daar ben ik te snobistisch voor), de Tijdloze bij onze zuiderburen (alhoewel dat een pareltje van goede smaak is ten opzichte van onze Top2000), of de New Wave Top100 (eveneens in België, maar die donkere jaren ’80 duren voor sommige goths, wavers en aanverwante zwartkijkers nu al meer dan 40 jaar). Bovendien zie ik gedurende deze tijd van het jaar volstrekt kansloze missies voorbij komen om een nummer in de Top2000 te krijgen. Ik ben als linkse rakker ook nog steeds niet bekomen van die verkiezing in november vorig jaar, waarbij onze eigen Blondie op de eerste plaats eindigde. Doet me steeds denken aan Blondi en dat was de herdershond van Adolf. Nuff said.
2. Niet reageren op liefhebbers die wél op één van die lijsten hebben gestemd. Fijn dat de eigen, exquise keuzes gedeeld worden op Facebook, maar ik onthoud me van commentaar. Het etaleren van goede of slechte smaak is een nobele zaak, maar ik zou er een dagtaak aan hebben om daar ook nog eens mijn mening over te moeten geven. De complimenten vliegen over en weer alsof het Nationale Complimentendag is bij de stemmers. Anderen slaken kreten van ontzetting omdat ze bij bevriende liefhebbers nummers zien die zij zelf over het hoofd hebben gezien. Mooi, maar een tip van deze kant: zoek elkaar gewoon eens op, draai samen wat plaatjes, reis ver (of niet), drink wijn en heb elkaar vooral lief.
3. Geen Spotify Wrapped delen. Dat heeft mogelijk te maken met het feit dat Spotify mijn luistergedrag niet waardig genoeg acht om te wrappen, terwijl dat een koud kunstje zou moeten zijn. De enige uren dat Spotify héél even mijn vriend was, was tijdens mijn vakantie. Op een zonovergoten eiland heb ik een paar albums beluisterd via de streamingdienst, verder laat ik Spotify grotendeels links liggen. Deels uit principiële redenen: de vergoeding die artiesten krijgen is schabouwelijk. Tof dat je muziek gratis of bijna gratis kunt beluisteren, maar wanneer je als minder populaire band of artiest nog geen pakje brood kunt kopen van de opbrengsten uit Spotify, ga ik toch liever naar de platenboer om aan mijn gerief te komen. Of schuif ik na afloop van een concert aan bij de merchandise stand. There’s no such thing as a free lunch, jongens en meisjes, iemand betaalt daar de prijs voor. Dus koop als het ff kan een fysieke geluidsdrager, je maakt er mensen gelukkig mee, niet in de laatste plaats jezelf.

Zo, eens zien of ik in 2025 wederom zoveel karakter, zelfdiscipline en standvastigheid kan tonen. Liefst ook op andere gebieden.

DJ 45Frank