Dit jaar komt er bij Left of the Dial voor het eerst een conferentiegedeelte voor mensen die in de muziekindustrie werken. Dat hoort namelijk bij een showcasefestival, hebben we ons laten vertellen. 

Op zich is het niet zo heel ingewikkeld. Je gaat op zoek naar mensen met een interessant verhaal waar anderen hopelijk wat van kunnen leren. Alleen bleek afgelopen weekend dat het misschien best lastig gaat worden om het juiste niveau te bepalen.

Er speelde een band in Rotown die we al vaker op bezoek hebben gehad, maar nu hingen er ineens twee gasten bij die zich als tourmanager opwierpen. Die hadden daar duidelijk weinig kaas van gegeten, maar dat weerhield hen er niet van zich met alles te bemoeien. 

Ze waren bang dat er te weinig tijd zou zijn om op te bouwen, dus begonnen ze de spullen van de band die voor hen zou spelen alvast aan de kant te schuiven. De stagemanager kreeg maar met moeite uitgelegd dat dat vrij onhandig is als een band nog moet beginnen aan hun set. 

Ze deden overal moeilijk over en stelden de vreemdste vragen, maar uiteindelijk heb ik me het meest verbaasd over de setlist die moest worden uitgeprint. Dat was een pdf waarin ze bovenaan een gigantisch logo van de band hadden geplakt. Zo groot dat de 10 nummers die gespeeld zouden worden, niet meer op één blaadje pasten.

Sommige dingen lijken zo logisch dat je je haast niet voor kunt stellen dat mensen ze verkeerd doen. Maar nu zijn we dus op zoek naar iemand die tijdens de Left of the Dial-conferentie een verkorte cursus setlist-indeling kan geven. 

Minke Weeda