The Smile – Wall Of Eyes

Thom Yorke, Jonny Greenwood en Tom Skinner gaan dus voort met hun avontuur. De formatie die ruim een jaar geleden met veel geheimzinnigheid en bombarie werd gelanceerd is intussen bij iedereen bekend; het debuutalbum A Light For Attracting Attention zal goed zijn verkocht. Niet ten onrechte, want het album vertoonde weliswaar heel wat gelijkenissen met het werk dat we van Yorke kennen, maar kreeg toch een frisse, avontuurlijke opknapbeurt met als opvallend element het geniale drumwerk van Skinner. ‘Bij vlagen meeslepend mooi’, schreven we er toen over.

Nu ligt de opvolger er, Wall Of Eyes. Een treffende titel wellicht, want wat het drietal nu doet zal met argusogen worden bekeken en genadeloos beoordeeld. En het zal de commentatoren sterk verdelen: je mag verwachten dat mensen het niks vinden en anderen uitgesproken geniaal. Om maar met de deur in huis te vallen, ons valt het een beetje tegen. The Smile volgt een rigoureus experimenteel pad, zo lijkt het én hoop je. Op enkele tracks na lijkt het of we mee mogen luisteren met lange jamsessies waar Yorke op bekende wijze op de tast puur intuïtief zingt. Wat opvalt is dat het resultaat je als luisteraar geen moment uitdaagt, laat staan tegen de haren instrijkt. Of je moet een allergie hebben voor wat jij ziet als doelloos gepiel, dan kun je verschillende tracks waarin lang patronen worden herhaald beter overslaan. Maar de slotsom is dat het teleurstelt, want het is allemaal onmiskenbaar geboren uit experiment, maar levert dan helaas voornamelijk niet onaangenaam klinkende muzak op.

Een enkele van de acht lange tracks – de kortste telt vierenhalve minuut – springt er uit. Friend Of a Friend bijvoorbeeld, een mooi en sfeervol liedje. Of Bending Hectic dat ons acht minuten bezighoudt en na zes minuten even in volume en met gruizig gitaarwerk ontploft. Maar voorts is het vooral relatief vlak.

Wat tot slot ook opvalt is dat het drumwerk van Skinner – de troef en verrassing op de voorganger – dit keer geen indruk achterlaat. Dat roept de vraag op wat eigenlijk de meerwaarde van deze formatie nog is. Vooruit, ze zullen er zelf plezier aan beleven en dat is mooi, maar voor de luisteraar en volger van Yorke’s verrichtingen is het allemaal onder dezelfde noemer op te bergen. Luister maar naar prijsnummer Friend Of a Friend: is dit nu een liedje van The Smile of toch van Radiohead?

16 maart staat The Smile in Afas Live

Een gedachte over “The Smile – Wall Of Eyes

Plaats een reactie