2024 begint onstuimig. En dat geldt voor het weer, maar ook voor een van de eerste releases dit jaar: Sprints met hun debuutalbum Letter To Self. Helemaal verrassen mag het niet, dat deze Ierse band voor de dag komt met een plaat die overloopt van intense energie. Sprints heeft al wat meters gemaakt in Nederlandse clubs en we hebben ons al kunnen vergapen aan de indrukwekkende roodharige Karla Chubb en haar band. En de band is er waarachtig goed in geslaagd de energie en intensiteit te vangen op een geluidsdrager. Letter To Self is een debuut dat uit de groeven spettert.

Het is alsof in Sprints de energie van Idles wordt samengebracht met het maniakale van Amyl and the Sniffers. Dat de band de koers in de huidige richting verlegde na het bijwonen van een concert van Savages hoor je terug in de genadeloze ‘in your face‘ liedjes. Voeg er een uitgesproken mening aan toe over zaken die er vandaag de dag toe doen, en voilà, je hebt iets van een idee van de contouren van de band uit Dublin. Het is indierock waarin de gitaren naast die stem een hoofdrol opeisen, composities die meer een decor vormen voor de intense teksten en een sfeer creëren dan dat er een perfect liedje wordt nagestreefd. Dat maakt de plaat weerbarstig bij eerste beluistering, maar hou even vol en je blijft gegarandeerd hangen achter de overdaad aan hooks (neem nu Heavy) of raakt steeds meer geboeid door wat Chubb ons vertelt. En het gaat leven dankzij de dynamiek tussen springerige liedjes als A Wreck (A Mess) en bedachtzamer werk zoals Shaking Their Hands, dat een welkome adempauze biedt tussen alle overkokende emotie op dit album.

De thema’s in de volgens Chubb ‘zeer persoonlijke en autobiografische’ teksten zijn eigentijds. Liedjes over vertwijfeling, over hoe mensen naar je kijken en of je wel aan de verwachtingen voldoet, over identiteit, eigenwaarde. ‘Do you adore me? Am I everything you wish you had or has the taste of my skin on your tongue turned bad?‘ En natuurlijk over de zin van het leven: ‘Maybe, I should try do it better, maybe, I should try just harder, maybe, I should cut my hair off, maybe, I should cut my…, maybe I should pray to der Retter, Mutter, Vater, Geschwister, am I alive?‘

Onstuimig. Prima woord voor de start van 2024 dankzij Sprints’ uitstekende debuut.