In 2021 bracht Leah Rye haar debuut-ep Elusive uit en daarmee wist zij zich goed in de kijker te spelen. Dat haar dromerige muziek zich goed leent om akoestisch te brengen, maakt dat ze momenteel door het land tourt om haar nummers op de meest intieme manier, alleen achter de piano en slechts bijgestaan door violiste Esther Koolstra, ten gehore te brengen.  

Op haar debuutalbum Symbiosis kan je op sommige nummers enigszins ervaren hoe dat moet zijn. Zet dan bijvoorbeeld In My Imagination op, of het prachtige slotnummer Eve’s Ale, dat je ondanks het fragile karakter bij voorkeur heel hard moet draaien. Overigens geldt dat ook voor de meer aangeklede nummers, zoals bijvoorbeeld het titelnummer dat is te vinden tussen beide eerdergenoemde nummers. Een schuin oog op de credits leert ons dat op deze track de meeste muzikanten een bijdrage leveren. Het is dan ook een rijkgeschakeerd nummer geworden, dat meandert tussen mellow en stevig en dat behoorlijk kan knallen, zodra bas en drums invallen.  

Symbiosis sluit overigens niet alleen voortreffelijk af, het opent ook onvergetelijk met het dromerige Swimming Season, dat door bazuingeschal – in werkelijkheid is het een trombone – lijkt te worden aangekondigd. Liefhebbers van Robin Kester, Eefje de Visser en Lakshmi zullen ongetwijfeld hun oren spitsen en op het puntje van hun stoel gaan zitten. Met Oh My God en Growing Into Me weet Leah Rye, die in het dagelijks leven Lisa Rietveld heet, die aandacht goed vast te houden. En mede door de indrukwekkende drums tijdens de opening van The Observer, blijft de luisteraar aan de speakers gekluisterd. Wederom worden we getrakteerd op boeiende songwriting, een nummer met een knappe spanningsopbouw en indrukwekkende arrangementen. 

Ook haar pas verschenen single is een goed voorbeeld van hoe Leah Rye moet klinken tijdens de Popronde. Op Sit Down horen we de zangeres loepzuiver diverse octaven produceren, terwijl verder vooral het akoestische gitaarspel door Koen Alvarez en vioolspel van Koolstra opvallen. Reden te meer om de agenda van de Popronde nog eens te checken of dit muzikale circus niet ergens in de buurt zijn tent opslaat. Voor wie meer gecharmeerd is van het volle, dromerige indiepopgeluid van Leah Rye, die komt tijdens haar clubtour zeker aan zijn of haar trekken. In de tussentijd doen we het met Symbiosis, maar dat is voorwaar geen straf.