Pale Blue Eyes lijkt patent te hebben op platen over verlies. Ging het debuutalbum van het trio over de verwerking van de dood van de vader van zanger/gitarist Matt Board, de opvolger staat in het teken van afscheid nemen van zijn moeder. De foto op de voorkant is van het ouderlijk huis. Toch is This House geen deprimerende plaat. Integendeel, het album staat bol van meeslepende krautpop en melodieën met soms een vette knipoog naar wave uit eind jaren 70, begin ‘80 die uitnodigen om te dansen alsof er niemand kijkt. 

Volgens Board is het is een somberder en meer extatisch album dan het debuutalbum. Centraal op This House staat dat verdriet je niet mag weerhouden van waarderen en genieten van de dingen en mensen die er nog steeds zijn. En dus verhaalt Pale Blue Eyes niet alleen over de complexiteit van relaties tussen familie en vrienden, zoals te horen is op de nummers More en Sister, maar viert het ook het leven met nummers als Simmering en Hang Out, die het album echt op gang brengen.  

Door de fascinatie voor old-school synthesizers van drummer en keyboardspeler Lucy Board en de bovengemiddelde interesse in Motown en funk van bassist Aubrey Simpson weten zij een onuitwisbaar stempel op de muziek van Pale Blue Eyes te drukken. Luister maar eens naar Heating’s On, dat een weergaloos stuwend ritme heeft als een frisse bergbeek, waar Boards gitaar glinsterend de zon reflecteert op de koppen van de golfjes. Net als het volgende nummer, Our History, is het licht psychedelisch en vol van positieve energie, zodat het niet erg is dat het synergetische trio met het iets rustigere maar even sprankelende Million Times Over wat gas terugneemt.  

“We wilden van een klotesituatie iets positiefs maken,” aldus Lucy Board in een interview, “dus staken we al onze energie in het maken van muziek die leuk is om live te spelen (…)” Daar is Pale Blue Eyes met vlag en wimpel in geslaagd. This House is een levendig en energie opwekkend album, waarvan de nummers het live zeker goed zullen doen. Aangezien the proof of the pudding is in the eating, raden we aan om de band zeker live te checken: eind oktober speelt Pale Blue Eyes in Rotterdam (V11) en Amsterdam (London Calling).