Wekelijks verschijnen er tientallen nieuwe albums die de moeite waard zijn om te ontdekken. MuziScene doet vooronderzoek en vraagt jou om deze artiesten vooral nader te checken.  

The Saxophones – To Be A Cloud 
Het echtpaar Alexi Erenkov en Alison Alderdice is toe aan album nummer drie. In de tussentijd zijn ze ouders geworden en een bezoek aan het ouderlijk huis van Erenkov met hun kinderen heeft hen geïnspireerd om To Be A Cloud te maken.  De wolk uit de titel staat voor de vergankelijkheid van alle dingen en de vluchtigheid van het bestaan. En dat leidt dan weer tot een tiental bespiegelingen, die in jazzy, lounge-achtige muziek is verpakt. Veel zang, weinig saxofoon, al komt de instrumentale naamgenoot wel degelijk voor op de plaat, bijvoorbeeld in In My Defense, Savanna en Margarita Mix. Verder is het lekker wegdromen op de lome nummers, die bij uitstek geschikt zijn om ‘s nachts wanneer men niet kan slapen met een lekker glaasje van het een of ander als een deken om zich heen te trekken. (Full Time Hobby)

Film 2 – Sorge*
Sorge* bestaat uit het nummer Welt dat ongeveer 40 minuten duurt. Het is drie keer opgenomen door de Zwitserse noise-krautband Film 2 op drie verschillende manieren en de drie versies zijn random verpakt. Niemand weet dus van tevoren wat hij koopt of wat hij op de draaitafel legt. Van elke versie zijn 33 exemplaren beschikbaar. Onze versie duurt 42 minuten, begint meditatief, terwijl het (heel) langzaam intenser wordt, na een kwartier richting stoner gaat en eenmaal voorbij de helft behoorlijk heftig wordt, dan uitmondt in drone-noise waar percussie aan wordt toegevoegd en even later ook weer gitaar. Zelf vat de band het goed samen als: “Tussen bezorgdheid en voorzichtigheid, zorgen maken en zorgzaamheid, verbeeldt het een staat van kalmte en vibratie te midden van een overweldigend complexe chaos.”

Sorge* streamt op deze website bij elke volle maan en bij elke nieuwe maan gedurende ~12 uur). Volgende kans om te luisteren: 04.06.23 05:42:00 

Sparks – The Girl Is Crying In Her Latte
Wel vaker moet je vooroordeel herzien dat zo’n band met ‘old farts‘ die op gevorderde leeftijd nog wat geld willen verdienen op basis van vergane glorie er wel he-le-maal niks van zullen bakken. Sparks, voor de jongeren onder u, had in de vroege jaren zeventig een hele grote hit met This Town Ain’t Big Enough for Both of Us; als je het niet kent moet je het echt een keer checken want het is een fantasierijke potpourri van stijlen verpakt in een stuiterend goed nummer. En let ook even op het buitenissige uiterlijk. Die pioniers van elektronische muziek – dat waren ze ook – zijn al weer even bezig sinds een comeback en winnen aan ontzag met hun gloednieuwe album The Girl Is Crying In Her Latte. Weer vol ‘tongue in cheek’ humor, alleen de titel al, en even zo zeer muzikale grappen wat opgeteld een bijzonder onderhoudende popplaat oplevert. (Island Records)

Halfboi – Silicon Roses & Binary Love
Jaïr van der Bruggen giet ervaringen met de zoektocht naar de genderidentiteit in een debuutalbum dat zwaar leunt op 80’s electro-invloeden. En dat maakt het tot een bijzonder werkstuk: het maken van de liedjes liep die zichzelf beter te begrijpen en diens hun nonbinaire zelf ontdekken. Halfboi haalt inspiratie uit drag- en queer-fashion. Alles zelf gedaan, en nu op eigen kracht de wereld ingestuurd. De release wordt 2 juni gevierd in Cinetol. (Eigen beheer)

Caleb Nichols – She Is Not Your Shadow
Gek ep’tje van de Californische muzikant die sinds 2005 speelde (bas en gitaar) en zong in diverse bands, waaronder Soft People, en het Rogue Wave-zijproject Release the Sunbird. In vier liedjes etaleert hij zijn liefde voor vrolijk rondhuppelende indie-liedjes en de veelzijdigheid die je binnen dat kader nog kunt bereiken. Opener Waylaid doet een beetje aan Guided By Voices denken, maar zonder de scherpte in de gitaarpartijen van dat voorbeeld. Nichols is zachtaardiger na natuur, wat je bijvoorbeeld hoort in Shadow Step, een bijna Beatlesque liedje. Leukste liedje is toch Idiot, met aanstekelijke samenzang in het refrein. (Kill Rock Stars)

RVG – Brainworms
RVG wordt gezien als een vertegenwoordiger van de Australische postpunk. Voor wat het waard is, de band uit Melbourne maakt liedjes die best zwaar op de maag liggen omdat het rauw is en bol staat van de emoties. Rock waar je het zweet van in je huiskamer ruikt. Over relaties die in de soep lopen. Muziek voor achterbuurten. De muziek is gebouwd rond de gruizige stem van Romy Vager die steeds zingt alsof ze op het punt staat een zenuwinzinking te krijgen. En dat maakt het hartstikke mooi. (Fire Records)

En… oh ja, er is natuurlijk ook die nieuwe Foo Fighters én het kleurrijke drieluik van De Staat is nu verkrijgbaar. We wensen je een mooi muzikaal weekeinde!