Anderhalve week in het nieuwe jaar en het voelt een beetje raar. Een vooralsnog bijna lege concertagenda. De rij nog te draaien lp’s geslonken tot een ongekend minimum. Alle achterstallige kranten en (muziek)tijdschriften doorgenomen. Verder weinig tot niets op het verlanglijstje staan wat betreft aan te schaffen albums, behalve dan ØXN- Cyrm, maar die is momenteel nergens verkrijgbaar. Waarschijnlijk aanschuiven in de wachtrij bij de … Lees verder Cry love
Goede voornemens voor 2024 die gedoemd zijn om sneller te sneuvelen dan een Russische soldaat in een Oekraïense loopgraaf. • Alle albums op mijn persoonlijke Top 20 van 2023 nog een keer beluisteren van nummer 20 naar nummer 1.• Gekochte munten, eet- en drinkbonnen tijdens de zomerfestivals ook daadwerkelijk opmaken.• Gerard Joling niét zien als een omhooggevallen derderangs braderie-artiest met pluimen in z’n reet, maar … Lees verder I can’t go for that (no can do)
Wij Limburgers zijn een sympathiek, goedlachs, gastvrij volkje, met een bourgondische inborst. Laat u niet misleiden door vox popjes bij nieuwsitems, waarbij het lijkt alsof de gemiddelde Limburger met een spraakgebrek of lichte hersenbeschadiging kampt; wij zijn niet van de domme. Zo stemden wij bij de laatste Tweede Kamerverkiezingen massaal op ‘onze’ Geert, dus als binnenkort de ‘asieltsunami’ en de ‘omvolking’ een halt zijn toegeroepen … Lees verder Biëstig
Het einde van het jaar nadert met rasse schreden. De hoogste tijd voor de eindejaarslijstjes. Plaat van het Jaar voor hoogleraren Engelse poëzie: PJ Harvey – I inside the old year dying ‘Lieve Mona’ van het Jaar: Nick Cave Braderie-artiest van het Jaar: Marco Schuitmaker ‘Nee!!!’ van het Jaar in de categorie ‘verzoeknummers’: Engelbewaarder TikTok line-up van het Jaar 2024: Pinkpop Beste Concert at Sea-imitatie … Lees verder Kiss on my list
De smaakpolitie mag nog zo hard op mijn deur kloppen: ik was, ben en blijf een fan van de Canadese symfonische rockgroep Rush. Geddy Lee (bas/synths/zang), Alex Lifeson (gitaar) en Neil Peart (RIP, drummer extraordinaire) verzorgden de soundtrack bij mijn wonderjaren en op deze oude liefde zit tot op de dag van vandaag geen sleet. Het trio creëerde nieuwe – soms buitenaardse, vaak dystopische – … Lees verder Making memories
Als plaatjesdraaier in de marge van de amusementswereld, kun je me normaal gesproken ’s nachts wakker maken voor een dj-set. Er waren in mijn ‘carrière’ slechts twee klussen waar ik enigszins tegenop keek. De eerste keer was het verzorgen van de muziek tijdens een ‘after party‘ bij de crematie van een vriend. De tweede was afgelopen zaterdag. Ik had de eer en het genoegen plaatjes … Lees verder The last time
Driewerf joepie! Mijn hart maakte deze week een sprongetje en mijn enthousiasme bereikte bijna een staat van hondsdolheid, want wie komt er naar Paradiso? The The! Om met één van de titels van The The te spreken: ‘I’ve been waitin’ for tomorrow (all of my life). ’t Is te zeggen: in ieder geval wachten tot 22 en 23 september 2024, wanneer Matt Johnson en de … Lees verder I’ve been waitin’ for tomorrow (all of my life)
De verkiezingen werpen hun schaduw al een tijdje vooruit. Binnen mijn vrienden- en kennissenkring komt de één al openhartig voor zijn of haar keuze uit, anderen houden de kaarten liever nog even tegen de borst. De keuze is dan ook reuze. In een totaal versnipperd landschap is er inmiddels steeds meer om uit te kiezen. Zelf ben ik nog zwevend. Het is wikken en wegen, … Lees verder Choice
‘Thinking that you’re such a ladykiller/Think you’re so slick’. Vraag aan de gemiddelde popkwisdeelnemer uit welk nummer voorgaande tekstregel is en het antwoord luidt Spanish stroll van Mink DeVille. Bingo. Een tijdje terug zag ik in een filmhuis de muziekdocumentaire Heaven stood still, over leven en werk van Willy DeVille. Mooie docu over deze bohémien, romanticus en begaafd songschrijver. In chronologische volgorde werd de onstuimige … Lees verder Love and emotion
Zo af en toe ben ik wel zo’n beetje klaar met de mensheid. Met het eeuwige, nietige, zelfdestructieve gewriemel op deze blauwe knikker, waar ik zelf een verder volkomen onnodig onderdeel van uitmaak. Met de cynische en over stapels lijken gaande geopolitieke spelletjes. Met de steeds verder uitdijende, eufemistisch betitelde ‘brandhaarden’ en ‘conflictgebieden’. Met het onontwarbare kluwen in het Midden-Oosten. Met het leger aan ‘experts’ … Lees verder War pigs
MuziScene magazine 