Het is een vast ritueel wanneer mijn dj-buddy M. en ik ’s nachts terugkeren van een avondje plaatjes draaien, ergens in den lande. Om de tijd te doden wordt er in de auto vaak Duits gesproken. Althans, we proberen elkaar af te troeven met woorden of zinnen afkomstig uit Duitse reclames, het voetbal, kinder- en tv-series uit onze jeugd, grappige beledigingen ‘und so weiter‘. ‘Wellensittich’, … Lees verder Wir sind hier nicht in Seattle, Dirk
Men vraagt mij wel eens of er dagen zijn waarop ik geen muziek luister of dat ik er absoluut geen zin in heb. Jazeker, die dagen zijn zeldzaam, maar ze zijn er. Meestal zet ik dan gewoon een plaatje op en dan gaat het wel weer. Of: zijn er bands of genres waar je een bloedhekel aan hebt? Nou en of! Er is een overvloed … Lees verder The blues are still blue
Soms heeft het gewoon tijd nodig. Wat levenservaring. Dat je je hoofd al eens stoot, of een klap voor je harses krijgt, voordat je leert dat je niet op elk toegeworpen stuk rood vlees hoeft te duiken en het ook een optie is om de nuance op te zoeken of gewoon te zwijgen. En dat je misschien je mond moet houden over zaken waar je … Lees verder I am Europe
De kogel was sneller door de kerk dan gedacht. Nou kan ik mijn vriendin wel de schuld geven omdat zij ook graag wilde gaan, maar feitelijk zocht ik alleen maar naar een excuus, een bevestiging en een laatste zetje. Dus over mijn hart, mijn beurs én mijn morele kompas gestreken en kaartjes gekocht. Tweemaal vijftig spijkers afgetikt voor een concert in de Vereeniging in Nijmegen … Lees verder Love is hell
Afgelopen vrijdag naar filmhuis Lumière in Maastricht voor Mutiny in Heaven, de film over The Birthday Party. Gevonden vreten voor een lid van de Cave-kerk, dat nochtans met een lichte geloofscrisis kampt, nu ome Nick zich meer en meer ontpopt tot de Dalaï Lama van de rock en het wachten is op een album dat me nog eens ouderwets van mijn paard bliksemt. Soit, de … Lees verder Mutiny
Gelijk maar gewoon bekennen: ook ik heb grensoverschrijdend gedrag vertoond. Afgelopen weekend. Tijdens carnaval, nota bene een feest waar de zeden toch al eens wat losser willen zijn. Verwacht nu echter geen halfbakken excuses. Ik heb er geen spijt van en zou het zó weer doen. De grens die ik overschreden heb is namelijk de Nederlands-Belgische. Een weekendje Antwerpen, om het carnavalsgeweld te ontvluchten. Geen … Lees verder Letter from Belgium
Binnen een kleine kring van vrienden en bekenden word ik ervan verdacht een goede muzikale smaak te hebben en wordt mij enige kennis toegedicht van de hedendaagsche popmuziek. Mogelijk iets teveel eer. Maar ach, in een land waar een niet bijster getalenteerde ex-linksback van een voetbalclub uit de eerste divisie op het schild wordt gehesen als ‘opiniemaker’, daar geld je al snel als een autoriteit. … Lees verder Purely by coincidence
Goed, we worden geacht om het onverwachte te verwachten en ons een voorstelling te maken van het onvoorstelbare. Volgens NAVO-admiraal Rob Bauer, politici en andere hotemetoten doen we er goed aan om ons alvast voor te bereiden op een oorlog. Ik krijg er gratis een flashback bij naar de donkere jaren tachtig, met een Koude Oorlog die het vriespunt naderde en angst voor de Bom. … Lees verder You, me & World War Three
Het is stilaan lekker om heen en weer te wiegen in een hangmat die gespannen is tussen de generatiekloof. Zo af en toe is het fijn om niet meer jong te zijn. Om je niet meer druk te hoeven maken over nieuwerwetsigheden of om te proberen die te begrijpen, in een krampachtige poging om nog een beetje mee te zijn met de jeugd van tegenwoordig. … Lees verder Heart and soul
‘If my memory serves me well…’. Nou, dat doet het dus niet. Mijn geheugen is steeds vaker een bitch. Ruim veertig jaar geleden zag ik Talking Heads live op Rock Werchter, dat destijds nog dubbelde met Torhout. Op het affiche destijds onder meer Allez Allez, U2, Pretenders en Mink DeVille. De vader van een vriend van me reed ons tot aan de Werchter-wei, hoe we … Lees verder Fa fa fa
MuziScene magazine 