Drie vriendinnen die in de kelder thuis in New York liedjes schrijven. Zo is Horsegirl begonnen. Hun door alternatieve gitaarmuziek en noise geïnspitreerde debuutalbum Versions of Modern Performance kreeg giga veel aandacht en zo tourde het piepjonge drietal al snel de wereld over. Je ziet ze nog staan, in de zomer van 2022, drie figuren van bescheiden omvang, opgeslokt door het gigantische podium van Metropolis … Lees verder Horsegirl – Phonetics On and On
Heel wat fans van het eerste uur van The Pixies hebben het er maar moeilijk mee dat die band nu voortgaat zonder Kim Deal. Haar eerste solo-album dat nu eindelijk onder haar eigen naam verschijnt bewijst dat daar reden toe is. Kim Deal is meer Pixies dan de Pixies zelf. De ontstaansgeschiedenis van Nobody Loves You More gaat al meer dan een decennium terug, zo … Lees verder Kim Deal – Nobody Loves You More
Waar moet je deze week in elk geval even naar luisteren om te zien of het wat voor je is? The Hard Quartet – The Hard QuartetNatuurlijk spits je de oren als je hoort als helden als Matt Sweeney (Chavez), Stephen Malkmus (Pavement, zichzelf), Jim White en Emmett Kelly de koe bij de hoorns vatten en een nieuwe supergroep vormen: The Hard Quartet. Hun album … Lees verder Checklist met Caribou, The Hard Quartet, The Smile en Cumgirl8
De punkrock wordt stapsgewijs vervangen door moddervette pathetiek. In die zin lijkt de ontwikkeling van Iers Fontaines DC wel wat op die van Brits Idles. Ze begonnen ooit met snelle stampers van het type ‘zweet-en-snot-voor-je-ogen’. Maar als de jaren verstrijken gaat het tempo gemiddeld genomen omlaag en neemt het aantal songs dat een poppy pakkende deun combineert met ‘brok-in-de-keel-moties’ toe. Kosten nog moeite worden gespaard, … Lees verder Fontaines DC – Romance
Oh ja, en verder nog deze week… Walt Disco – The WarpingGa je mee naar het oude West End van Londen? Dan boeken we ergens kaartjes voor een burleske theatershow met dansers met meters lange benen en wanen ons even in het Berlijn van de decadente jaren twintig. Zet The Warping op van Walt Disco en het voelt als een reisje naar een theatraal verleden. … Lees verder Checklist met Walt Disco, The World Of Dust en Sam Morton
Deze week worden we met z’n allen weer overspoeld met nieuwe albums en ep’s. MuziScene wijst je de weg in de minder belichte delen van het spectrum en tipt welke je even moet horen. Nasmak P.M. – PM2 Plowing Mud: ‘Time Is A Friend’Na de smakelijke hernieuwde kennismaking met het werk van de medegrondleggers van de Nederlandse art-postpunk Nasmak PM1 Perpetuum Mobile: I’ts Long Since … Lees verder Checklist met La Flemme, Mdou Moctar, Nasmak P.M., Gut Model en Ibiobio Sound Machine
Wat is er nog op ons bureau blijven liggen dat toch de aandacht verdient? Deze week onder andere met een verbijsterend ontroerend album, de terugkeer van Schotse veteranen en het langverwachte eerste product in 2024 van een Brabantse punkmachine. Coma – Fuzzy FantasyHet Duitse duo Georg Conrad en Marius Bubat maakt elektronische dansmuziek, zwoel, melancholiek. Zet Hideout op en je vermoed dat hun nieuwe album … Lees verder Checklist met Coma, Adrianne Lenker, The Jesus and Mary Chain, Ford’s Fuzz Inferno en The Mono Kids
Bye Bye is natuurlijk een totaal sick single. Het lijkt wel een gangsterrap-track dankzij die beats, en toch heeft het alles wat het een Kim Gordon-track maakt: noise, gillende gitaren en die zwoele, een beetje onheilspellende sfeer. Cool Thing, maar dan weer heel anders, maar toch heel erg Cool Thing, als je begrijpt wat ik bedoel. Prachtig! Instant klassieker. Bye Bye is meteen de binnenkomer … Lees verder Kim Gordon – The Collective
Relatieve laatbloeiers zijn het viertal dat Future Islands vormt. Ze maken al zo’n 20 jaar muziek met elkaar en werden pas ontdekt toen ze al wat jaartjes aan de weg timmerden. We leerden ze echt goed kennen met de wereldhit Seasons en het eigenaardige dansje van zanger Samuel T. Herring. Future Islands heeft met die aparte bezetting waarin sterke baslijnen en een breed tapijt synths … Lees verder Future Islands – People Who Aren’t There Anymore
Dit voorjaar berichtten we enthousiast over het album Tracy Denim van Bar Italia. Met daarbij de mededeling dat dit bandje weleens een nieuwe Britse hype zou kunnen blijken te zijn. Ze hebben namelijk die ‘swag‘ die daar een beetje bij hoort. Er hangt een geheimzinnig arty sfeertje om de band, en het heeft er veel van dat het zo uit Central Saint Martins komt wandelen. … Lees verder Bar Italia – The Twits
MuziScene magazine 