De nacht stond op, de zondag bleef liggen

Zaterdag was het een doodnormale avond in Rotown. Er speelden twee bands en daarna werd er gedanst. Ik zag een meisje in een prachtige glitterbroek, een jongen die consequent uit de maat danste en een paar Engelsen die op elkaars schouders klommen zodra er een nummer werd gedraaid dat ze goed vonden. Ik ving gesprekken op die werden gevoerd op de dames-wc en maakte praatjes … Lees verder De nacht stond op, de zondag bleef liggen

Sommige mensen

Begin november 2021 organiseerden we op een avond twee zo goed als uitverkochte concerten, eentje in Rotown en eentje om de hoek in Arminius. Dat klinkt in deze tijden al vrij ongelooflijk, maar het Rotterdamse energiebedrijf maakte die avond nog magischer: de stroom viel in de hele buurt en dus ook bij beide concerten uit.  In Rotown was er in eerste instantie wat verwarring. Had … Lees verder Sommige mensen

De kuif van Wayne Cochran

Op zaterdagochtend ging ik op zoek naar wat vrolijke filmpjes. Het was de grauwste januari van deze eeuw, ik kon wel wat gezelligheid gebruiken. Dat doe ik vaker en omdat ik zo mijn voorkeuren heb, schotelt het algoritme mij altijd een mengelmoes van schattige beestjes en muziekvideo’s voor. Ik zag een aap die bramen at, een varken in een kinderwagen en al jaren mijn favoriet: … Lees verder De kuif van Wayne Cochran

Jullie mogen toch weer

Op dit moment hebben we er weinig aan, maar voor het geval dit nieuwe kabinet echt zo snel valt als veel kenners beweren, wil ik alvast een suggestie doen voor een extra ministerpost: een staatssecretaris Popcultuur.  Oké, we hebben nu een staatssecretaris Cultuur en Media en die zal ongetwijfeld haar best gaan doen, maar ik zou er een stuk geruster op zijn als er iemand … Lees verder Jullie mogen toch weer

Een hedendaagse sage voor iedereen die weleens te horen heeft gekregen dat ‘ie niet goed genoeg is

Vlak voor de jaarwisseling stond ik in de krant om uit te leggen hoe het met Rotown ging. In dat interview vertelde ik over een bemoedigende kaart die ik jaren geleden van mijn vroegere buurvrouw had gekregen en die nog steeds boven mijn bureau hangt. Naar aanleiding van het artikel stuurde ze me opnieuw een vreselijk lieve kaart. In de envelop zat ook een verhaaltje … Lees verder Een hedendaagse sage voor iedereen die weleens te horen heeft gekregen dat ‘ie niet goed genoeg is

Het effect van de intro-tape

Een van de allermooiste dingen van een concert vind ik de intro-tape. Sommige bands willen vanaf het moment dat het publiek de zaal inkomt, bepalen welke muziek er wordt gedraaid en dat is ook prima, maar het gaat uiteindelijk maar om één ding: het laatste nummer voordat de band gaat spelen. Het nummer waarbij de band opkomt. Dat nummer moet de toon zetten voor het … Lees verder Het effect van de intro-tape

Nee, we zijn niet aan de drugs

Het klonk gewoon gezellig: Left of the Dial – The Christmas Special. Geen idee wat het precies moest worden, maar als je een goeie titel hebt, waarom zou je het dan niet gaan maken? Dus zijn we aan de slag gegaan met een uur durende kerstspecial. In het begin was er nog wel een vaag plan om er een verhaallijn in te krijgen, maar gaandeweg … Lees verder Nee, we zijn niet aan de drugs