In navolging van The Beatles (White Album) en Metallica (The Black Album) komt het Utrechtse powertrio Wortel met The Orange Album. Niet dat het zo heet, want de band koos voor een titelloos debuut, maar zo ziet het er wel uit. Hoe toepasselijk met zo’n bandnaam, logisch ook. Waar voorheen de aardvrucht als vorm centraal stond in zijn artwork, is het nu dus de kleur … Lees verder Wortel – Wortel
Het derde album (Impossible Weight, 2023) van Deep Sea Diver, de band rond zanger/gitarist Jessica Dobson, werd goed ontvangen en zorgde zelfs voor een bescheiden doorbraak, omdat het in de Billboard charts verscheen. Een mijlpaal, die echter niet het effect sorteerde dat je mogelijk zou verwachten. Dobson werd er namelijk onzeker van, arrogantie kan haar dus niet worden verweten. Een zoektocht volgde en het resulteerde … Lees verder Deep Sea Diver – Billboard Heart
Zonder enige voorkennis zou de luisteraar goedkeurend kunnen constateren dat Q Lazzarus op authentiek aandoende wijze meelift op de bescheiden 80-s revival die gaande is. Zowel titelnummer Goodbye Horses, waarmee het album opent als het nummer dat volgt, Heaven, heeft een waarachtig 80’s gevoel. Ook de 90’s worden later op het album op geloofwaardige wijze geportretteerd met nummers als My Mistake en Bang Bang. Laten … Lees verder Q Lazzarus – Goodbye Horses: The Many Lives of Q Lazzarus
Borderline van Jacob D. Edwards is een album zonder veel opsmuk. Het is alsof hij met zijn akoestische gitaar en zonder versterking bij je in je kamer aanwezig is. In jouw kamer, waar het verder stil is, en jij dus wel moet luisteren. En dat is gelukkig allesbehalve een straf, al moet worden opgemerkt dat Borderline na een paar luisterbeurten steeds mooier klinkt. Gun het … Lees verder Jacob D. Edwards – Borderline
De Nijmeegse indierockband Foxlane brak in 2018 door met de single Birmingham. In datzelfde jaar ging de band er ook vandoor met de publieksprijs van De Grote Prijs van Nederland en verzekerde zichzelf van een aan Popronde 2019. Niets leek de Nijmegenaren in de weg te staan om bij een groter publiek door te breken met een verpletterend debuutalbum, maar gek genoeg moesten we daar op … Lees verder Foxlane – I’ll Be Your Mirror
De in Amsterdam woonachtige Hongaarse muzikant Kristóf Hajós gaat ervan uit dat hij er meer dan de helft van zijn leven op heeft zitten. Nu hij eenmaal richting de vijftig gaat, vond hij het tijd om de balans op te maken. Na een carrière bij de slowcore pop- en kamerballadband The Unbending Trees (2006-2015), bracht Hajós twee albums uit, waarmee hij zich verzoende met het … Lees verder Kristóf Hajós – 6:00 PM
Henk Koorn (Hallo Venray) en Elke van Zevenbergen maken als The Grey Pants fijngevoelige, ingetogen en pretentieloze luisterpop. Ze bevragen en bezingen ogenschijnlijke onbenulligheden. Dat ze het bewust muzikaal simpel houden vergroot de toegankelijkheid en maakt hun albums des te sympathiek. Meer dan een ritmebox, gitaar en hun charmante samenzang is niet nodig om je aandacht te vangen. In 2018 brachten ze in eigen beheer … Lees verder The Grey Pants – Fancy Cars
De Toegift is in staat om melancholie te vatten in eren schier stilstaand ritme, dynamisch, maar wel stevig geaard, waardoor de nummers met hun poëtische teksten als heipalen zorgen voor een het fundament van de gevoelens die ze oproepen. Ik weet nog goed hoe de Zeeuwse band zich in 2022 presenteerde met twee ep’s die hij kortspeelplaten noemde en hoe gecharmeerd ik daarvan was. Ik … Lees verder De Toegift – kleine auto, grote hot wheel
Een van de leuke dingen aan Tim Knol is het dat het zo’n bezig baasje is. Sinds 2010 bracht hij inclusief het onlangs verschenen Ride Again maar liefst tien albums uit. Ondertussen zag ik hem diverse keren live optreden, en dat wakkerde mijn bewondering alleen maar aan, want hoewel het etiket ‘man met gitaar’ gemakkelijk is geplakt, blijkt hij heel veelzijdige muziek te maken. Zo … Lees verder Tim Knol & The Blue Grass Boogiemen – Ride Again
Toen ik ruim een jaar geleden voor het eerst naar Yellofox luisterde, had ik er moeite mee te geloven dat het een Nederlandse band is, want dit zestal laat op For The Dreamers een seventies-indie-americana sound neer om je vingers bij af te likken. Dat er nu een vervolg is in de vorm van de akoestische ep Dream On, is dan ook zeer verheugend. De … Lees verder Yellofox – Dream On
MuziScene magazine 