Elephant stal ons hart met zijn gelijknamige ep uit 2021 en het daaropvolgende debuutalbum Big Thing uit 2022. Ook met opvolger Shooting For The Moon kan hij menig potje bij ons breken. Laten we met de deur in huis vallen: wat een heerlijke plaat! We kunnen Elephant de hele dag op repeat hebben staan en het gaat ons geen moment vervelen. Het is melodieus, harmonieus … Lees verder Elephant – Shooting For The Moon
Haunted By Dreams That Were Never My Own is het debuutalbum van de band Pale Puma, een project van Amsterdammer Django Duijns. Op de plaat staan elf nummers die je zou kunnen categoriseren als shoegaze of alternatieve gitaarmuziek met een melancholisch geluid. Toch is het album, dat getuige openingsnummer Lost In Pink Moon, ook is geïnspireerd door de muziek en het levensverhaal van Nick … Lees verder Pale Puma – Haunted By Dreams That Were Never My Own
Be My Reactor is alweer het derde album van de Amsterdamse indiepoppers luisterend naar de naam EUT. Toch is het ook een primeur, want het is zijn eerste compleet zelfgeproduceerde plaat, grotendeels geschreven en opgenomen tijdens de coronaperiode, zodat de band vrij van deadlines en tourschema’s volop kon experimenteren. Daarvoor schafte de band allerlei synthesizers aan en maakte zich al liedjes schrijvend die nieuwe instrumenten eigen, hetgeen … Lees verder EUT – Be My Reactor
Een van de laatste festivals van het zomer-festivalseizoen is Into The Great Wide Open op het Friese Waddeneiland Vlieland. Muziek staat centraal, maar het is vooral de omgeving die het festival zo bijzonder maakt. Naast muziek is er beeldende kunst, literatuur, film en natuurlijk alles wat het eiland van zichzelf te bieden heeft. Alleen de boottocht ernaartoe is al een belevenis, maar zoals u van … Lees verder ITGWO’23 – Zonnig met veel sterren in de dop
Pale Blue Eyes lijkt patent te hebben op platen over verlies. Ging het debuutalbum van het trio over de verwerking van de dood van de vader van zanger/gitarist Matt Board, de opvolger staat in het teken van afscheid nemen van zijn moeder. De foto op de voorkant is van het ouderlijk huis. Toch is This House geen deprimerende plaat. Integendeel, het album staat bol van … Lees verder Pale Blue Eyes – This House
Het nieuwste album van de Nederlandse harpist Remy van Kesteren is genoemd naar de negen muzen uit de Griekse mythologie. Het bevat bewerkingen van nummers door negen componisten, artiesten of bands die voor zijn muzikale smaakontwikkeling belangrijk zijn geweest. Zelf zegt hij hierover: “Voor deze plaat heb ik ervoor gekozen om een aantal nummers te herwerken van enkele van mijn favoriete bands en artiesten zoals … Lees verder Remy van Kesteren – Muses
Ooit ging het niet zo lekker met Tim Knol. Muzikaal ging het lang niet slecht, naar de jonge songsmid pleegde roofbouw op zijn eigen lichaam. Al dan niet geholpen door de coronaperiode werkte hij aan een gezondere levensstijl. Met het eerste album van de gezondere Knol, Lightyears Better legde hij de lat onwerkelijk hoog voor vervolgreleases. Toch blijkt er geen reden om hierover zorgen te maken, … Lees verder Tim Knol – Long Live Your Friends
Wie dacht dat Broeder Dieleman een soloproject is, zal zich even achter de oren krabben bij het lezen van de lijst muzikanten die meewerkten aan het zesde album van de Zeeuw. Maar liefst zeven muzikanten werkten mee. En niet alleen muzikaal, ook tekstueel geeft Tonnie Dieleman op Oh Mijn Ziel veel uit handen. Zo schreef hij het merendeel van de nummers met Baby Dee, die … Lees verder Broeder Dieleman – Oh Mijn Ziel
Na drie albums stopte de band op zijn hoogtepunt in 2015. Alsof hij niet is weggeweest pakt John Coffey de draad in 2023 weer op. Bloed kruipt waar het niet gaan kan, en hoewel menigeen vorig jaar na de uitstekende debuutplaat van Beachdog, waar frontman David Achter de Molen wederom zijn stembanden tot het uiterste dreef, zich afvroeg of het doek voor John Coffey dan … Lees verder John Coffey – FOUR
Het is alsof de duivel ermee speelt; terwijl de zomer eindelijk weer doorpakt nadat het afgelopen maand de rode draad was verloren, komt Jungle met een zonovergoten opvolger van Loving in Stereo. En de Britten volgen het beproefde concept. Nummers die rond de drie minuten klokken. Nummers die bekend klinken, en toch origineel zijn. Nummers die bovendien uitermate dansbaar zijn. Nummers die tenslotte, ongeacht wie … Lees verder Jungle – Volcano
MuziScene magazine 