Onlangs werd ik gegrepen door een single van Brennt Vanneste, zodat mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Vanneste is onder andere bekend als de charismatische voorman van de sludgemetal band Stake, maar de akoestische lo-fi van Like A Train is duidelijk andere koek. Des te verrassender is dat er een drieluik met dit soort muziek op stapel staat. Oorspronkelijk was het de bedoeling om 58 tracks in één keer uit te brengen, maar door streamingbeperkingen besloot Vanneste zijn werk op te knippen in drie delen, die niettemin naadloos in elkaar overvloeien. Met Escapades I verschijnt nu het eerste deel, dat 20 nummers bevat. 

De verscheidenheid op Collection Of Goodbyes: Escapades I is groot. We horen lo-fi, maar o.a. ook jazz, ambient, post-rock, soundscapes, neo-psychedelic en trip-hop. Bovendien variëren de nummers in lengte van amper een minuut tot bijna 11 minuten en alles daartussenin. Veel nummers zijn instrumentaal, maar verder horen we Engels, Nederlands en Frans. Niet alleen de taal, maar ook de verschillende genres vragen schakelwerk van de luisteraar. Nieuwe tracks staan naast herwerkingen van muziek voor film en tv (2dezit, My First Highway) en er zijn oude songs waarvoor Vanneste eindelijk de moed had om ze op te nemen. Sommige van die nummers zijn ontstaan tijdens een trip voor een muziekdocumentaire naar Palestina, waar Vanneste moest schuilen voor het oprukkende Israëlische leger, zodat de spanning en het ongemak tijdens het luisteren soms ongemakkelijk voelbaar zijn. 

Verspreid over het album treffen we diverse nummers met zijn zus, Janne Vanneste. Zes in totaal zijn dat er. Deze samenwerking belooft veel goeds en ik ben benieuwd wat er op de overige delen van de triptiek hiervan is terug te vinden. Zou je die nummers apart nemen, dan heb je een schitterende ambient ep van zo’n half uur met als een van de hoogtepunten het Franstalige Prends-moi Dans Tes Bras, dat eigenlijk een nummer van Janne is, maar dat Brent samen met haar een make-over gaf. Het resultaat is een retrospective naar de jaren 70, die doet denken aan filmmuziek uit die tijd, aan Vangelis, Jarre en Gainsbourg. 

Naast de drie singles – Like A Train, Prends-moi Dans Tes Bras en Ik Laat Je Nooit Meer Los – en de ambient nummers met Janne, zijn met name albumopener VHS Love Affair en Mom & Dad (beide lo-fi), Dream City (trip-hop) en Five Sax Seven Eight (jazz en trip-hop) vermeldenswaardig als opvallend. Pianoliefhebbers kunnen hun hart ophalen tijdens het monumentale Confusion Of Desire en Surreal Sketches of Love (Sla Die Mug Dood).  

Collection Of Goodbyes: Escapades I doet verlangen naar het vervolg. Want dan kunnen we deze inspirerende filmische trip vervolgen. Aan de ene kant is het jammer, dat wij hierop moeten wachten, aan de andere kant is deel 1 al dermate indringend, dat een adempauze wellicht geen kwaad kan. Hoe dan ook, kan de luisteraar met dit deel ruimschoots vooruit, want er valt ongelooflijk veel te ontdekken op dit eerste deel, waarvan elke luisterbeurt nieuwe verrassingen in petto heeft.