I am a camera

Een goed voorbeeld doet hopelijk volgen. Bij het optreden van Ghost, onlangs in de Ziggo Dome, waren telefoons verboden. Inleveren bij de ingang, na afloop retour. In de recensies van dit concert werd opgemerkt dat het publiek de volledige aandacht had voor de show. Nogal wiedes.

Steeds vaker lijkt het of concertbezoekers meer bezig zijn met het maken van een hoogsteigen rockumentary, dan met daadwerkelijk genieten van een optreden. En niet alleen opent het massale gebruik van telefoons okselpitten die voor anderen gesloten dienen te blijven, het stoort ook enorm. Een paar keer meegemaakt dat een concertbezoeker op de eerste rij een concert van begin tot eind filmde. Strontvervelend, niet in het laatst voor de optredende artiest(en), wanneer zo’n ‘wannabe‘ Jonathan Demme recht voor je neus z’n eigen Stop making sense denkt te maken. En wat doe je in godsnaam met dat beeldmateriaal? Er doemen angstvisioenen op van de oom en tante die al in de jaren ’70 op vakantie gingen naar het verre Spanje (Spanje!) om je bij thuiskomst uit te nodigen voor een diavoorstelling van die vakantie, die je met kromme tenen moest uitzitten. Wie kijkt er nou zo’n zelfgemaakte concertfilm terug en wie heeft het uithoudingsvermogen om zo’n doorgaans schokkerig lofi filmpje helemaal uit te zitten wanneer het op socials wordt geplaatst? Een ferme geseling met een takkenbos zou ook op z’n plaats zijn voor concertgangers die met de rug naar het podium een selfie maken met de band op de achtergrond. Naast positief commentaar, laten de negatieve reacties op zo’n verbod zich moeiteloos uittekenen. ‘Wat een arrogantie van de artiest’. ‘Ik laat me niks verbieden’. ‘Dat maak ik zelf wel uit.’ Ach ja, Nederland…

Nou wil ik niet roomser zijn dan Leo XIV. Ook ik maak foto’s tijdens een concert. Een paar keer tijdens een show maak ik binnen enkele seconden een snapshot, die ik gebruik als beeldmateriaal bij een korte review van een optreden dat ik op Facebook plaats. Of ik daarom een verbod op telefoons als een beperking van m’n persoonlijke vrijheid zie? Welnee. Van zolderconcert tot poppodium en van evenementenhal tot festivalweide: overal lopen professionele fotografen rond die véél beter materiaal schieten, gratis van internet te plukken. Sommige artiesten maken van de nood dan maar een deugd door bij een ballad te vragen om het lampje op de telefoon aan te zetten en daarmee te zwaaien, met een zee van lichtjes tot gevolg. Als laatste der verstokte rokers denk ik dan weemoedig terug aan de tijd dat een aansteker volstond. 

Een telefoonverbod bij concerten? Van mij mag het. Bijkomend voordeel: het zou tal van mindfulness coaches die je tegen een stevig uurtarief leren om ‘in het moment te leven’ overbodig maken. 

DJ 45Frank

Plaats een reactie