Lusten en lasten, ze komen wat mij betreft perfect samen bij het fenomeen ‘deluxe boxset’. Somptueuze blije dozen, boordevol muzikaal snoepgoed voor de lekkerbek. Er staan er hier links en wel wat, sommige nog ongeopend en dus niet beluisterd. Ik maak daarbij een scherp onderscheid. Een geremasterde lp, aangevuld met b-kantjes, demo’s, live-opnames en andere ongein om je op kosten te jagen? Blief ik niet. Een boxset met een oeuvre-overzicht van een artiest? Die lust ik wel, mits ik de afzonderlijke platen niet al in huis heb. Waarbij ik me het recht voorbehoud om inconsequent te zijn, want er staan hier boxsets met B-kantjes van Nick Cave en PJ Harvey te pronken in de platenkast.

De hamvraag bij al dit lekkers is echter: hoe en wanneer te consumeren? Je bent al gauw menig uurtje kwijt aan het beluisteren van zo’n boxset en daarvoor een dag verlof opnemen is wat teveel gevraagd. Komt bij dat – wanneer je de albums uit zo’n doos in z’n geheel en na elkaar beluistert – er een indigestie op de loer ligt. Van de andere kant: wanneer je een geneesmiddel moet slikken, staat vaak op de bijsluiter vermeld dat je de kuur helemaal af moet maken voor het beste resultaat.

Dus gaf ik me afgelopen weken over aan een paar boxsets, waaronder die van Wilco’s Yankee Hotel Foxtrot, dat je gerust een meesterwerk mag noemen. Ook de kliekjes van dat album smaakten uitstekend, met nummers waar mindere artiesten graag een vinger of arm voor veil zouden hebben. Een iets ander paar mouwen was een boxset van Bob Mould (Hüsker Dü/Sugar). Een overzicht van zijn solowerk (een tweede boxset van nonkel Bob staat klaar). Daar moest ik flink op kauwen, om ook de elektronische escapades uit zijn ‘back catalogue‘ door te slikken, niet bepaald hoogtepunten. Maar braaf bordje leeg gegeten en een tevreden boertje gelaten. 

Afgelopen week was ik in Doornroosje bij het optreden van Kruder & Dorfmeister, die hun K&D Sessions live voor het voetlicht brachten. Een (remix)album, waar de tand des tijds dertig jaar na dato niet aan had geknabbeld. Geweldige show, met dito muzikanten. Een hangmat en een cocktail voor iedere bezoeker zouden nog meer luistergenot hebben opgeleverd. Na afloop vormde zich een lange rij bij de merchandise stand, waar een 6-lp versie van de K&D Sessions voor het luttele bedrag van 99 florijnen over de toonbank ging. Onthouding is voor mij op meerdere vlakken doorgaans geen optie, maar toch wist ik de verleiding te weerstaan om deze boxset aan te schaffen. Disclaimer: ik heb de 5-lp versie al, dat scheelt. Het herinnerde me er wel aan om deze fabuleuze chillout-doos nog eens een keer onder de naald te zwieren, evenals andere nog niet beluisterde grootverpakkingen van The Magnetic Fields, Magnolia Electric Co, Karate, Eels en meer. Maar wanneer dan? Ach, over een jaar of zes mag ik al met pensioen.

DJ 45Frank