In 2018 speelde Suuns een volgepakte tent op Down The Rabbit Hole volledig overhoop met een flinke bak noise en psychedelica. Zes jaar later is er een hoop veranderd voor de band uit Montreal.

Door: Ronald Renirie
Foto’s: René Oonk

Het onvolprezen platenlabel Secretly Canadian is ingeruild voor het Amerikaanse Joyful Noise, een overstap die via het toch ietwat tegenvallende album The Witness uit 2021 een koerswijziging aankondigde die op het zojuist verschenen The Breaks zijn voorlopige hoogtepunt bereikt. De echte gekte is wat naar de achtergrond verdwenen, en Suuns klinkt bedachtzamer en genuanceerder dan ooit. Meer balans en controle, minder noise, maar songs die niet onderdoen voor het betere experimentele werk van Radiohead.

En dat is terug te zien in de setlist vanavond in het Rotterdamse Lantaren Venster. Een zaal die niet direct geschikt zou zijn voor de ‘oude’ Suuns (vanwege het ronduit zachte geluid), maar prima werkt voor Suuns in 2024. Het drietal onder leiding van zanger en gitarist Ben Shemie opent nog met Music Won’t Save You en Powers Of Ten van Images du Futur uit 2013, tot aan The Breaks misschien wel Suuns beste album, maar dat laatste album is met maar liefst zes songs ruimschoots het best vertegenwoordigd vanavond. En dat legt de band geen windeieren, want het drietal – bassist en toetsenist Max Henry is de laatste jaren alleen nog actief als studio-lid – weet de driekwart gevulde zaal moeiteloos te betoveren met prachtige, eigenzinnige juweeltjes als Fish On A String, Road Signs And Meanings, Doreen en 2020. Wat daarbij helpt is de monotone lichtshow, met constant dezelfde lichtstralen in allerlei kleuren die dreigend maar toch sereen de zaal aftasten.

Shemie en gitarist Joe Yarmush zitten vijftien nummers lang in hun eigen wereld, en drummer Liam O’Neill houdt de boel bij elkaar met zijn unieke drumstijl die zijn grote artistieke aandeel in de band verraadt.

Met alleen die nieuwe album had Suuns het in Rotterdam waarschijnlijk niet gered. Simpelweg omdat The Breaks net twee weken uit is. Maar gelukkig zijn daar nog oudere songs als Pie IX, Look No Further, publieksfavoriet 2020 en afsluiters Wave en Edie’s Dream om de betovering te vervolmaken.

Zo goed als Down The Rabbit Hole in 2018 wordt het niet vanavond, maar Suuns laat zien nog steeds een unieke band te zijn in het huidige muzieklandschap, met een zeldzame rijkdom aan ideeën, waarmee de Canadezen nog jaren vooruit kunnen.