Checklist met The Bug Club, Jon Hopkins, Nick Cave, Malice K en Seb Zukini

The Bug Club – On The Intricate Inner Workings Of The System
‘Quality Pints in your town!’ Het klinkt als een reclamespotje op de radio. Met een passende pakkende tune die al snel in je hoofd blijft hangen. The Bug Club is intussen een duo met Sam Willmett en Tilly Harris. Als je gevallen bent voor de lullige charme van de twee, dan kun je hun eerste album uitgebracht op een ‘groot’ label risicoloos opzetten. De plaat is van a tot z grappig, innemend, en gaat er moeiteloos in. Punkrockliedjes met gierende refreintjes, soepele baslijnen en af en toe eens een rake gitaarsolo. En gelukkig klinkt het nog steeds een beetje gruizig en ruw aan de randjes; daar heeft het label gelukkig niet met de fikken aangezeten. ‘We’re not rich, we’re just good looking’: de plaat staat vol goed gevonden teksten, met Britse humor om bij te grinniken. En wist je dat de volledige titel van de plaat is feite On The Intricate Inner Workings Of The System By Means Of Popular Music Or The Contemplation Of Pretty Faces, Tinned Bubbles And Strife is? De platenmaatschappij vond het kennelijk wat te veel van het goede en kortte het dus in naar On The Intricate Inner Workings Of The System. Ach ja, marketeers maken meer kapot dan je lief is. (Sub Pop)

Seb Zukini – Double Down ep
Seb Zukini uit Groningen timmert sinds 2021 aan de weg. Via het talent-programma Hot The North mochten ze zich al eens presenteren op Eurosonic/Noorderslag. Dat geeft nieuwe energie en die horen we terug in de spetterende nieuwe ep Double Down. Het vijftal is in de ketel met jaren negentig rock gevallen, en gebruikt dat op de nieuwe ep om die invloeden in een eigen jasje te steken. De liedjes gaan naar eigen zeggen over frustraties, hoop, liefde en lust: inspiratie voor vlammende drumpartijen, stuiterende overstuurde baslijnen en gierende gitaarriffs. En de zang van Sebastiaan ‘Seb’ Kusters, gezegend met een geweldige warme stem, brengt de emoties effectief over, als een spreekwoordelijke kers op de taart.

Nick Cave – Wild God
Je moet onder een steen hebben geleefd wilde je niet hebben meegekregen dat Oasis weer gaat optreden en Nock Cave een nieuwe plaat heeft uitgebracht. Zijn achttiende. En onze tip is dat het vermakelijker is om recensies over die plaat te lezen dan er naar te luisteren, omdat er nogal wat scribenten zijn die Cave proberen te overtreffen in gedragen taalgebruik en betekenisvolle metaforen. Ach ja, uit de debatten in de kroeg en op de socials kun je opmaken dat je of niets van Cave meer kunt zien of luchten sinds zijn aanhang als een messias is gaan zien wiens aanraking op zeker genezing van al het ongenoegen brengt, of als die-hard fan van het eerste moment alles wat uit de handen van Cave komt geweldig vindt. Wij maken er verder maar geen woorden aan vuil, maar als je een beetje serieuze muziekliefhebber bent moet je er minstens een keer met open oren naar luisteren natuurlijk. Dat kun je hieronder doen. (PIAS Recordings)

Malice K – Avanti
Hij is liedjesschrijver en beeldend kunstenaar. Alex Konschuh is er daarom misschien in getraind om zijn zenuwen open te leggen, zichtbaar voor iedereen die er interesse in heeft. Dat maakt het debuut Avanti tot een album dat zo af en toe de haren op de armen omhoog zal zetten. De sound waarin hij dat giet zweeft tussen alternatieve indie en bedroom-pop, en dat maakt het voor ons direct aangenaam om naar te luisteren. Malice K schrikt er ook niet voor terug om het af en toe eens lekker dissonant te laten klinken, en de autotune is in de kast gebleven; ook de zang mag er echt wel eens een beetje naast zitten. Voegt allemaal toe aan het gevoel dat je naar een goudeerlijk album luistert, een groeibriljant in de traditie van uitbijters als Alex G. (Jagjaguwar / Konkurrent)

Jon Hopkins – Ritual
Een album met maar één track van dik 41 minuten. Een toch niet te lange ‘luistertrip’ – eindelijk is dat cliché eens echt geldig – gemaakt door ‘geluidskunstenaar’ Jon Hopkins. Er werden rond de release speciale luistersessies georganiseerd waar de plaat wordt afgespeeld op installaties die de ervaring pas echt gestalte kunnen geven. Maar op je koptelefoon bij het slapengaan ook best te doen hoor. (Domino / V2)

Plaats een reactie