De keuze om in de programmering steeds meer de nadruk te leggen op de hardere gitaargenres, is cruciaal geweest in de ruim veertig jarige geschiedenis van Baroeg. ‘Ik ben ervan overtuigd dat we daarom nu nog bestaan’, zegt een van de vele vrijwilligers bij de presentatie van het boek Baroeg, dik veertig jaar – keihard de alternatiefste.

Die keuze voor de hardere genres en daarmee een onderscheidend profiel werd in feite afgedwongen door een aantal vrijwilligers, die door het steeds weer te draaien de liefhebbers van softere pop ‘wegpestten’. Het is een van de mooie verhalen die aan het licht komen tijdens de presentatie van het boek. Verhalen die nog eens duidelijk maken hoe belangrijk het cultureel/jongeren-beleid van de gemeente eind jaren zeventig/begin jaren tachtig is geweest voor het ontstaan van het podium ‘op Zuid’. Ook laat het zien dat in die veertig jaar het nodige is veranderd. Begon het in de traditie van de jaren tachtig als een organisatie waarin vrijwilligers de toon zetten, in de tussentijd is er een flinke ‘professionaliseringsslag’ gemaakt, ook al rust Baroeg nog altijd op de inzet van heel veel vrijwilligers. Bij de presentatie uiteraard ook mooie anekdotes over de bloopers: zo werd de mogelijkheid om REM en Rammstein afgeslagen omdat er niks in werd gezien, maar blijkt dat Gerard Joling wel eens op het podium in het roemruchte Baroeg heeft gestaan.

De prachtige historie van Baroeg is samengevat in een boek van 250 pagina’s, maar dat hadden er ook eenvoudig duizend kunnen zijn, zoveel materiaal is er in de zoektocht opgeduikeld. Dat boek vol geweldige foto’s en herinneringen voor al die generaties voor wie Baroeg belangrijk is geweest, is online te koop bij Baroeg, maar komt ook in de betere boekenwinkel te liggen.