En waar moet je dit weekeinde óók nog even naar luisteren?

Thrilled – Out Of It (ep)
Thrilled uit Rotterdam grijpt terug op de shoegaze van de jaren negentig. Met hun eerste ep zetten ze vol overtuiging een sound neer die in de verte doet denken aan bijvoorbeeld de eerste ep’s van Ride en de liefde voor effectenpedaaltjes met verve wordt beleden. Thrilled pakt met opener About You net even gruiziger uit dan de referentie in een nummer met een rake dynamiek. Dat het jeugdig talent uit de Maasstad ook een gevoelige snaar kan raken, laten ze horen met Believe Me, dat lief start, maar dan – zij het lichtelijk clichématig – stevig de bocht uit vliegt en de faser zijn werk mag doen op de slaggitaarpartijen. Lekker hoor. Tonight volgt, een stuwende track, zoals het hoort verdronken in reverb, met een sterk refrein, gedragen door prima meerstemmige zang; een van de sterkste tracks op het debuut van Thrilled. Wonderfull sluit aan bij de opener met lichte The Cure-achtige slaggitaren in de coupletten, die meer rock-venijn krijgen in de hoogtepunten en dan op momenten meer in de buurt komt van aloude grunge. Drowning sluit de ep af en Thrilled slaat hier de eerste minuten een meer dromerige toon aan, op het romantische af. Dat kan natuurlijk nooit lang duren, en ook hier belanden we uiteindelijk is een sonisch landschap waarin dikke lagen gitaren naar een melancholisch hoogtepunt leiden. Uitstekende debuut-ep van weer een nieuw talent dat maar uit de poriën van Rotterdam blijft gutsen. (Eigen beheer)

Zea – Wat Ik Dacht Toen Ik Lag – The Dub Remix Album
Zeven Zea-songs door de mangel gehaald door Andy Moor (The Ex), Desmond Denker, Begritty en Phanton uit Keulen, Yürke uit Düsseldorf, Dubby King Knarf en Istari Lasterfahrer uit Hamburg). En ja hoor, de resultaten zijn op hun eigen manier weer net zo fascinerend als de Zea-songs zelf. Het laat maar weer eens zien wat voor creativiteit je allemaal wel niet aanboort met een speelse geest, wat elektronica en een collage-techniek. En het is lekker gek dansen op Like a Chicken in the Corn. Moet je hebben gehoord! (Krachladen-Dub Records)

The Snuts – Millenials
Als je houdt van opgewekte en (over)geproduceerde puntige popliedjes, dan ga je vallen voor The Snuts. Hun derde album Millenials staat bol van het zelfvertrouwen, alsof ze er zeker van zijn dat ze een hoop tiener harten gaan veroveren met hun hitgevoelige en meebrulbare liedjes die wat aan de vroege The Wombats doen denken. En je kunt horen dat er geen duit is gespaard om het goed en rijk gearrangeerd te laten klinken. De tien liedjes komen in amper een half uur langs – een paar lenen zich uitstekend voor de indie-dansvloer zoals euforisch springerig NPC – en ook dat geeft al een signaal dat deze Schotten opereren met het uitgangspunt dat elke seconde telt in de race naar roem. (Happy Artist / The Orchard)