Over een paar dagen is het weer tijd voor een terugkerend reinigingsritueel. Als rechtgeaard salon-milieuactivist met een stevige plank vóór en een gezinspak boter óp het hoofd, sta ik mezelf één keer per jaar een vliegvakantie toe en parkeer ik de vliegschaamte naast de startbaan (kruisig hem!) voor een tiendaagse vakantie annex detox van de muziek. Oortjes of een hoofdtelefoon blijven thuis, het sowieso hier in huis weinig in zwang zijnde Spotify blijft gesloten, YouTube wordt een no go area en geluidsdragers in welke vorm dan ook zijn musica non grata aan het zwembad of het strand. 

Als korte-afstand-lezer die normaal gesproken alleen tijdschriften en kranten tot zich neemt, gaan er voor de afwisseling een paar boeken mee, waarbij het de vraag is of ik het uithoudingsvermogen op kan brengen om deze daadwerkelijk tot de laatste pagina te consumeren. Om afkickverschijnselen tegen te gaan en me toch ietwat tegen mezelf in bescherming te nemen, kan het zijn dat er een muziekbiografie in de reiskoffer zit. Mogelijk waag ik me aan een roman of de gebundelde columns van de hand van de betreurde Luc de Vos (Gorki) of een jaarlijkse herlezing van de muziek- en tv-recensies van de dito betreurde Marc Mijlemans en diens nagelaten monument ‘Mijl op Zeven’.

In mijn hopeloze geval – de geest is gewillig, maar het vlees is zwak tenslotte – zijn goede voornemens er in de eerste plaats om te breken. Daar komt bij dat mijn vriendin precies weet wélk vlees ze in de kuip heeft. Aangezien een slimme meid op haar toekomst is voorbereid, heeft zij voorbereidend werk verricht en gezocht naar muzikaal vertier in de Canarische weilanden, net als voorgaande jaren. Dat leverde al verrassende resultaten op, zoals optredens in een tot schitterende concertzaal omgetoverde, feeëriek uitgelichte grot op Lanzarote, waarbij het gebodene op muzikaal vlak niet eens van tel was en het geheel méér dan de som der delen. Aangezien mijn ruggengraat slapper is dan een nat vloeitje, laat ik me haar suggesties graag aanleunen. Uiteraard om háár een plezier te doen. Zo ben ik toevallig ook nog een keer, zij het met mate, want alles went, behalve deze vent.

Daarom kan het – weliswaar onder strikt voorbehoud en alle goede voornemens ten spijt – zomaar gebeuren dat ondergetekende ‘hijo de puta’ en zijn bevallige vriendin half oktober aanwezig zijn bij het Peňón Rock & Mas Festival op de ‘esplanada’ van de pier bij Puerto de la Cruz op Tenerife, met op het affiche volledig onbekende grootheden uit de Spaanse muziekscene. Vamos!

DJ 45Frank