De herinnering aan Left of the Dial begint misschien al een beetje te vervagen, maar heeft op tal van muzikanten die vaak voor het eerst in het buitenland speelden een vrijwel onuitwisbare indruk. Ook al zijn ze er soms maar een enkele dag. Dat geldt voor The Roebucks uit Brighton. Zij maken ons deelgenoot van hun impressie van het leukste lange weekeinde van het jaar in Rotterdam. Het viertal Lola Gordon, Sophie Moloney, Tom Cotter, Henry Brown trad op in Roodkapje en Annabel waar de band het festivalpubliek vermaakte het hun bijzondere mix van druistige indie, blues en folk (luister maar naar de single onderaan dit artikel).

– Scroll down for the English version –

Fixer: Ronald Renirie

„Na een welverdiende nachtrust – na de lange reisdag ervoor – ontmoetten we elkaar met z’n vieren in de gemeenschappelijke hotelbadkamer in The Usual, het hotel waar Left of the Dial ons vriendelijk had ondergebracht. Daar maakten we ons klaar voor ons eerste optreden in Rotterdam en bespraken we de mogelijke setlist. Daarna gingen we naar de hotellobby, waar het krioelde van andere festivalacts, voor een kop koffie.

Ons eerste optreden van de dag stond gepland om 19:10, dus we hadden nog wat tijd om de stad te verkennen! Op weg om onze eigen merchandise te kopen (niet verwaand, gewoon enthousiast) kwamen we langs de mooie winkel Think Twice Vintage. Daar ruilden we onze middelmatige jassen in voor echte pareltjes. Sophie scoorde een lichtbruine leren trenchcoat, Lola een Blade Runner-achtige fluffy jas, en Tom een leren Bayern München-jack (ondanks dat hij eigenlijk Liverpoolfan is). Henry had zijn oog laten vallen op een grote bruine bontjas, maar we raadden hem af die te kopen.

Met nog wat tijd over voor de show, liepen we langs muziekwinkel Speelonk voor nieuwe snaren en plectrums. Rond 16:30 kwamen we aan bij onze eerste locatie, Roodkapje Expo. Een geweldige plek, en ook nog eens een kunstgalerie – niets zoals we thuis gewend zijn! De vriendelijke stagemanager bracht ons naar de kleedkamer, en om 19:00 begonnen we met de line-check. Het podium voelde prettig aan, we hadden genoeg ruimte om te bewegen en de sfeer was fantastisch – warme blauwe verlichting en hoge witte muren in een industriële hal. De geluidstechnicus vroeg of we de bewegende lichten en rookmachine aan wilden, waarop wij meteen zeiden: ’Ja, alles aan!’ Vervolgens staken we onze vingers over elkaar en hoopten dat er publiek zou komen.

De opkomst voor ons eerste optreden was geweldig , en de reacties waren erg positief. Ons volgende optreden was in Annabel, om 23:30. Ook hier werden we vriendelijk rondgeleid door de stagemanager, maar deze zaal was heel anders – meer een nachtclub, met lage plafonds. De soundcheck was om 23:00, en net daarvoor besloten we dezelfde setlist aan te houden als bij het eerste optreden. We hadden er een goed gevoel bij – if it ain’t broke, don’t fix it!

Toen onze laatste show begon, vulde de zaal zich snel, en we herkenden zelfs een paar mensen die teruggekomen waren voor meer. De sfeer was fantastisch! Het voelde als een eer om te worden toegejuicht voor een toegift – en die gaven we natuurlijk. Nadat het optreden een hoogtepunt bereikte, gingen we terug naar de kleedkamer (die een andere band inmiddels had volgeblazen met rook), veegden het zweet van ons voorhoofd en openden een welverdiend blikje bier. Gevolgd door nog vele meer die avond, feestend en zingend bij de karaoke! Left of the Dial was de eerste keer dat The Roebucks in Rotterdam speelden – en hopelijk niet de laatste!”

„After resting our weary heads – from the long previous day of travel – all four of us met up in the communal hotel bathroom. In The Usual hotel, where Left of the Dial had kindly put us. There, we were getting ourselves groomed for our first Rotterdam performance and discussing our potential setlist. We then went down to the hotel lobby, which was swarming with other festival acts, for coffees.

Our first show of the day was 19:10, so we had time to explore the city! On our way to buying our own merch (not conceited just excited), we passed by the very nice looking store ‘Think Twice Vintage’. There we swapped our mediocre coats for things of beauty. Sophie got herself a tan leather trench coat, Lola – a Blade Runner – type fluffy jacket and Tom – a leather Bayern Munich jacket (even though he’s a Liverpool fan). Henry had his eye on a big, brown fur coat but we all advised him not to buy it.

With time to spare before the show we stopped by ‘Speelonk’ music shop for new strings and picks. We then arrived at our first venue ‘ROODKAPJE EXPO’ for 16:30. It was a great venue, and art gallery. Nothing like we have at home! The friendly stage manager showed us to the green room and we started our line check at 19:00. The stage was comfortable we had lots of space to dance around and loved the atmosphere – warm blue lights and very tall, white warehouse walls. Our sound engineer asked if we wanted moving lights and the smoke machine on and we said “yes, everything!” We then crossed our fingers and hoped people would show up.

The turnout was great for our first show and the response very positive. ‘Annabel’ was our next show, where we had an 23:30 show. Once again we shown round by the stage manager and this venue was very different from the first. More of a nightclub with low ceilings. Soundcheck was at 23:00 and just before that we decided to go with the same setlist as the first show. We felt good about these songs – and if it ain’t broke, don’t fix it! 

As our final show started the room filled and we even recognised a few people who’d come back for more. The atmosphere was great! It was an honour for us to be cheered on to do an encore and so we did. As the gig came to a crescendo we went back to the green room (which another band had hotboxed), wiped the sweat from our brows and cracked open some well earned cans of beer. Followed by many more that evening in a celebratory fashion along with karaoke! Left of the Dial was The Roebucks first time in Rotterdam and hopefully, it won’t be the last!”