Lief Dagboek,

Het is donderdag, 2:30 PM lokale tijd. Slaaptekort, fastfood en activistisch gepraat zijn tot nu toe de grootste thema’s hier. Maar eigenlijk draait het vooral om de optredens natuurlijk! We hebben er al vier van de negen achter de rug. Dinsdag begon mijn muzikale avontuur met Nagasaki Swim, een ‘intiem’ optreden op de Buma Borrel (onze drummer Paul moest tot zijn chagrijn vanaf de zijlijn meekijken).

Met Library Card maakten we ons Amerikaanse debuut pas om middernacht in de Low Down Lounge. Het was een goede show, al werd de pret na de show snel gedrukt doordat de telefoon van Mitchell foetsie bleek te zijn. Na een zoektocht door de ‘venue’ moesten we helaas concluderen dat iemand de telefoon na de show van het podium heeft gegrist.

Het euvel van Mitchell zorgde ook voor een herbeleving van mijn eigen nare ervaring. M ijn telefoon werd namelijk op ESNS (in Groningen nota bene) gestolen. Gelukkig was het 8 uur ’s ochtends toen het hier 2 uur ’s nachts was, dus kon Mitchell direct zijn bankpassen en zijn SIM-kaart blokkeren.

Een turbulente eerste dag (ik heb nog niet eens verteld over de problemen met het bedrijf waar we onze spullen wilden huren, maar dat bespaar ik je, lief dagboek) maakte plaats voor een rustigere tweede dag. Ik hoefde weer pas laat te spelen met Library Card, dus we konden overdag lekker de hort op. Een groot deel van mijn reisgenoten was zeer enthousiast om een supermarkt in te gaan (want, Amerika?) en daarna gingen we naar een platenzaak (ja, die hebben ze in Amerika óók!). We reden nog langs een muur waar een afbeelding op stond die gemaakt was door een bekende overleden muzikant; voor sommigen van ons ook een absolute ‘must see’.

Onze shows waren pas laat in de avond. Om 11 uur in de Chess Club, waar onze vrienden van Tramhaus twee uur later het podium betraden. Helaas konden wij ze niet zien, want wij moesten om 1.15 (AM) weer op een andere plek zijn, Hole in the Wall. Twee toffe plekken en allebei erg leuke shows. Voor we echter onze bedden gingen opzoeken reden we nog even door de ‘drive-through‘ (dit keer de Whataburger) voor een vette hap. Met een volle maag deed ik mijn oordoppen in en ging weer liggen op de bank (mijn slaapplek deze week).

Hopelijk tot de volgende post – ik ga mij weer klaarmaken voor de rest van de dag (drie shows vandaag!).

Met daverende groet,

Kat

Kat Kalkman reist met twee bands – Nagasaki Swim en Library Card – naar Austin, Texas, om er deel te nemen aan SXSW. Voor MuziScene houdt Kat een dagboek bij. Lees alle afleveringen:
> ‘Wachten tot we het vliegtuig in kunnen’
> ‘Onze eerste dag met shows gaat dan eindelijk beginnen’
> ‘Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, uiteraard’