Met Loss Of Life, het vijfde studioalbum van Mgmt, slaat het duo Andrew VanWyngarden en Ben Goldwasser een nieuwe weg in. Is de band voornamelijk bekend van de uptempo electro-indiepop, Loss Of Life is duidelijk meer poppy en de elektronica is minder prominent aanwezig. Ongetwijfeld zijn producer Patrick Wimberly (Beyoncé) en mixer Dave Fridmann (The Flaming Lips, Spoon) hiervoor in behoorlijke mate verantwoordelijk. Zoals ook de vorige albums is Loss Of Life snaarstrak geproduceerd. Maar wel anders. 

Door: Ronald Houtman

Het openingsnummer, vreemd genoeg Loss Of Life (part 2) getiteld, is een goed gevonden combinatie van een vrolijk, bijna filmische melodie in combinatie met een surrealistische tekst. Hoewel het uitstekend als opener van het album werkt, heb je toch het gevoel dat het pas echt begint bij het tweede nummer: Mother Nature. Mooi van opbouw, het begint relatief rustig en werkt gestaag naar een multi-instrumentale finale. Het nummer, dat wel een vleugje Oasis heeft, eindigt in een fade-out, maar eigenlijk past de volgende track, die fade-in start, er erg mooi achteraan.  

Halverwege het album komen we bij de hoogtepunten van Loss Of Life: Bubblegum Dog heeft een heerlijk aanstekelijke melodie en een wat staccato zang. Halverwege transformeert het echter in een glamrock-achtig deel, wat tegen het eind van het nummer kundig is gemixt met de sound van de start van het nummer. 

Het tweede hoogtepunt is het erop volgende nummer Nothing To Declare. Een vrij rustig voortkabbelende, bijna country-/folk-achtige melodie met de kenmerkende zachte zang van MGMT. Het resultaat is een uiterst gevoelig nummer over identiteit en liefde. En de clip die erbij gemaakt is,  is wonderschoon en raakt je. Ga die vooral bekijken, tot het einde.  

Na Nothing To Declare zakt Loss Of Life een beetje in. De laatste vier nummers kabbelen stuk voor stuk rustig door tot het album is afgelopen. De blazers in Nothing Changes en de tweedeling in Phradies zijn weliswaar origineel, maar deze vier nummers hebben niet de energie en het verrassingseffect van de eerste zes. Het zijn eerder nummers om bij weg te dromen. Maar wegdromen, dat verdient het album niet. 

Op Loss Of Life zoekt Mgmt de grens op en verkent nieuwe wegen. En dat is sowieso een hele grote plus!