‘No expertise in dying’ staat er op het T-shirt van Guus Timmermans, zanger/gitarist van de Nijmeegse band Foxlane, die deze avond in Zwolle het voorprogramma van Queen’s Pleasure verzorgt. Misschien toch een verwijzing naar het in 2019 op single uitgebrachte Reinc., dat ook vanavond op de speellijst staat? Een nummer waarin Guus zingt over zijn angst voor de dood en de hoop op zoiets als reïncarnatie? De dood: zwart gat of juist een nieuw begin? MuziScene’s Herman Sixma sprak met Foxlane over de ups en downs van de afgelopen vijf jaar en zag op 14 december in Hedon dat de band in elk geval springlevend is. 

Tekst en foto’s: Herman Sixma

Voor de vier mannen van Foxlane begon het allemaal pas goed in 2017. Je maakt een nummer dat verwijst naar de op dat moment razend populaire Netflix serie Peaky Blinders met de titel Birmingham, je komt in de speellijst van die serie en als half september 2019 De Wereld Draait Door een item besteedt aan een nieuw seizoen van Peaky Blinders sta jij toch maar mooi op het DWDD-podium om (een deel van) dit nummer te spelen. Kom maar op Nederland, Foxlane lust jullie rauw. Helemaal na een uitgebreide serie Popronde-shows in 2019 en de daaraan gekoppelde lovende recensies. En toen in wat eigenlijk het oogstjaar had moeten worden was daar het coronavirus en konden alle mooie plannen de prullenbak in. Erg? Dat viel voor de band eigenlijk best mee.

Corona? Voor ons een verademing….
„Het klinkt misschien gek, maar die hele corona-periode voelde eigenlijk als een soort verademing voor ons. Wij speelden tijdens de Popronde 2019 in drie maanden tijd 34 shows, plus nog wat shows daarna. Dus niet gek dat we behoorlijk uitgeblust waren.” En dus werd de periode tussen begin 2020 en eind 2021 vooral gebruikt om aan de debuutplaat te werken, die klaar is om uitgebracht te worden. Over de titel en de datum waarop het album verschijnt – in 2017 verscheen de ep All Quite Good Now, later gevolgd door de ep Foxlane die al in 2019 werd opgenomen maar waarvan de releasedatum vanwege corona werd uitgesteld tot de tweede helft van 2021 – mogen de heren nog niks loslaten. Nog even geduld dus. 

Boetseren, schaven en heel veel polderen
Dat werken aan hun eerste echte album was een proces van boetseren, schaven, dingen weggooien en weer opnieuw beginnen. „Ja, ons schrijfproces is enorm democratisch. Dat polderen zorgt ervoor dat we maar drie tot vier nummers per jaar schrijven die een ieders’ toets der kritiek doorstaan; iedereen moet het echt met elke seconde eens zijn. En omdat we door verschillende brillen naar muziek kijken – onze bassist Norman Samuels is vooral jazz-gericht, terwijl anderen de muziek meer benaderen vanuit de postpunk en electro hoek – is dat eeuwig tweaken.” Het resultaat omschrijft de band zelf als gelaagde postpunk, gebaseerd op het moderne Engelse geluid. Vaak energiek en dynamisch, soms wat meer ingetogen. Ht geluid van bands als Fontaines DC, Shame en hun all-time favourites Arctic Monkeys is nooit ver weg, gecombineerd met invloeden van acts als Andy Shauf en Sam Evian. 

Meer aandacht voor zelfreflectie 
Een nieuw album, een nieuw geluid? Waarschijnlijk niet wat betreft de dynamiek van de nummers, wel waar het gaat om de thematiek. „Bij de ep Foxlane ging het vooral over de groei naar volwassenheid en worsteling van adolescenten met alles wat op hen afkomt. Inmiddels hebben we alle vier een baan en zijn we bijna vijf jaar verder in ons leven. Het gaat nu veel meer over de rol van jongvolwassenen in deze moderne chaotische tijd. Denk aan onderwerpen als polygamie, té veel werken en vooral ook zelfreflectie. Waar we eerst het leven ondanks alle worstelingen vooral toelachten, zijn we op dit eerste echte album bijna 180 graden gekeerd.” 

Zes splinternieuwe songs
Terug naar 14 december. Daar sta je dan. Een half jaar geen show gespeeld, met nieuw werk in een lekker gevulde Kleine Zaal van het Zwolse poppodium Hedon. Voor een publiek dat niet per se voor jou is gekomen. Gespannen, maar ook vol zelfvertrouwen. Je weet, de nieuwe nummers zijn sterk genoeg en met Queen’s Pleasure als hoofdact, mag van het publiek verwacht worden dat ze ook jou wel zullen waarderen. Een terechte aanname, zo blijkt een half uur later. Een half uur waarin de band, die naast Guus Timmermans (zang, gitaar, synthesizer) bestaat uit Christiaan Végh (gitaar, synthesizer, backing vocals), Joris van der Veeken (drums, backing vocals) en Norman Samuels (basgitaar), met zes splinternieuwe songs en een ‘oudje’ in de vorm van Reinc. de zaal verovert en af en toe naar adem laat snakken. 

Voor iedereen een topavond
Tevredenheid alom. „Ja, ze vielen goed bij het publiek”, constateert de band na afloop. „Een persoonlijke favoriet? Dan toch Coffee. In dat nummer komt alles samen waar we op dit moment als band voor staan; het vormt de ruggengraat van ons nieuwe album. Zie het als een grote trip; een vorm van gecontroleerde chaos. Weet je, op het podium lijken alle nummers ons te overkomen, maar juist op het moment dat het té ver lijkt te gaan en we de controle lijken te verliezen, pakken we zo’n nummer toch weer terug en trekken we het óf nog een stap verder, óf helemaal terug! Al met al een topavond. En ook heel leuk om de jongens van Queen’s Pleasure weer te zien en weer bij KINK in te checken!”