Het is even schrikken als de zoetgevooisde stem van Jim Reeves in Hedon uit de speakers schalt. ‘Welcome to my world / Won’t you come on in / Miracles, I guess / Still happen now and then’. Zijn de vier mannen van Queen’s Pleasure compleet van stijl veranderd? Is dit zo’n wonder dat zo nu en dan voorkomt? Mooi niet, blijkt enkele seconden later als Teun Putker (gitaar, zang) en Jelmer van Os (basgitaar, zang) het podium van de Kleine Zaal opstormen, Sal Rubinstein zijn plek achter de drumkit inneemt en zanger Jurre Otto zich even later bij hen voegt. Living A Lie van hun nieuwe album klinkt ouderwets hard en dwingend. Volle kracht vooruit, versterkers op standje tien.

Tekst en foto’s: Herman Sixma

Maar eerst even terug naar 2020 dat voor de Amsterdamse band Queen’s Pleasure zo veelbelovend begon. Een eerste single uit, uitnodigingen voor het The Life I Live festival in Den Haag en Bevrijdingspop in Haarlem op zak en een steeds voller wordende agenda met clubshows. En toen was daar het Covid-19 coronavirus. Wat een oogstjaar had moeten worden werd een nachtmerrie. Festivals afgelast, clubshows geannuleerd. En waar de band het allerbest in is, het neerzetten van een dynamische liveshow, was niet meer mogelijk. En dus moest de focus worden verlegd; zeeën van tijd voor een debuutalbum, voor songs die er waarschijnlijk anders niet waren gekomen, zoals How It Feels en Empty Occasion. Dat debuutalbum Words To Live By, Suits To Die In verscheen eind 2021 op het label Excelsior Recordings en ook opvolger Shy Bairns Get Nowt ligt inmiddels in de winkel.

De drie hoogtepunten van 2023
Het uitbrengen van dit tweede album, in combinatie met de daaraan gekoppelde clubtour, zijn voor de band twee van de vele hoogtepunten van 2023, vertelt gitarist Teun Putker. „Het voelt zo ontzettend goed om songs waar je in de studio maanden aan gewerkt hebt aan de buitenwereld te laten horen. Na het mixen en uitbrengen val je toch in een soort gat. Je weet dat mensen ernaar luisteren, je leest de recensies, maar je hebt geen idee wat nu echt de impact is van zo’n nieuw album. Dat merk je pas bij de clubtour. Dan zie hoe enthousiast mensen reageren op de nieuwe songs, hoe ze vol euforie meezingen. Nog een ander hoogtepunt? Onze eerste tour door Engeland. Erg gaaf om eindelijk met de band de oversteek te maken naar het land waar veel van onze inspiratie vandaan komt. En dat je dan als onbekend bandje de aandacht van het publiek voor 100% moet verdienen is ook wel weer een uitdaging.”

Nieuw album, nieuw geluid? Niet echt, zo blijkt uit de nummers die vanavond in Zwolle worden gespeeld. Negen songs van het nieuwe album, vijf songs van het debuutalbum en een splinternieuw nummer (werktitel The Ha Ha) voor wellicht het derde album. Alle vijftien hard met een Britse tongval. Een aangename mix van postpunk en garagerock. Toch zijn er volgens drummer Sal Rubenstein wel degelijk verschillen tussen de twee albums. „De eerste plaat bevatte vooral losse songs die soms al jaren oud waren. Voor het tweede album wilden we liedjes die zo veel mogelijk een geheel vormen. Verder is dit tweede album wat minder geproduceerd, wat rauwer en meer gericht op waar we als band voor staan.”

Geen ego’s, geen poespas
Van de 15 songs die vanavond in Hedon worden gespeeld is My Eyes Adored You Too een van de nummers die het meeste indruk maken. Een song waarop zanger Jurre Otto terecht trots mag zijn. „Het nummer is een reactie op de schuld die ik voel Nederlander te zijn. Als je kijkt naar de historie van Nederland met z’n V.O.C., de onafhankelijkheids- oorlog in Indonesië en de rol in de slavenhandel, dan voelt het voor mij erg raar om trots te zijn op Nederland. Dat onder woorden brengen in een song was voor mij een enorme uitdaging. Het nummer raakt aan een thema waar iedere Nederlander op zijn minst even bij stil zou moeten staan. Zowel muzikaal als tekstueel gezien betekent dit nummer heel veel voor ons. Geen ego’s, geen poespas, maar echt het verhaal en het lied dienen. Iets waar we als band trots op mogen zijn.”

Lekker doorgaan in 2024
En dan is het 22:25 uur. Vooruit, nog eentje dan, laat Jurre Otto de zaal weten. Terwijl Sitter van hun debuutalbum wordt ingezet, gaan de versterkers naar standje ‘11’ en laat Queen’s Pleasure nog een keer zien hoe belangrijk en aanstekelijk een explosieve podiumpresentatie is. Prachtig om te zien hoe zanger Jurre Otto als een gekooid dier over het podium ijsbeert, hoe Teun Putker met z’n ogen dicht zijn gitaar laat gillen, hoe Jelmer van Os al dansend aan zijn basgitaar plukt en drummer Sal Rubenstein verbeten zijn best doet om de zaak bij elkaar te houden. „We spelen iedere show alsof het onze laatste is en laten ons helemaal gaan”, vertelt Jelmer van Os na afloop. Op 18 januari 2024 speelt Queen’s Pleasure op Eurosonic in Groningen. Daarna staan clubtours in Nederland en Engeland op het programma en gaat de band nieuwe muziek schrijven en opnemen. Of, in de woorden van Jelmer van Os: „We gaan ook in 2024 gewoon lekker door!”