Robin Kester en Amber Arcades, twee top-acts uit het vaderlandse indie-circuit, moeten het zaterdagmiddag met slechts een matig gevuld Vondelpark doen. En dat is jammer. Zowel voor de optredende bands als voor de organisatoren van deze gratis toegankelijke muziekmiddagen. Na bijna een maand mag de voorzichtige conclusie worden getrokken dat het grote publiek de weg naar de muziekoptredens in het Openluchttheater Vondelpark nog niet echt heeft weten te vinden.

Tekst en foto’s:  Herman Sixma     

Twee relatief jonge bands, waarbij Amber Arcades met Annelotte de Graaf als frontvrouw net wat meer kilometers op de teller heeft dan Robin Kester. Twee bands opererend in het ‘dreampop’ genre, maar dan in de variant waarbij heftige uitbarstingen niet worden geschuwd. Bij Robin Kester meestal via de synthesizers, bij Amber Arcades wat vaker via de ingeplugde gitaren. Beide bands brachten in 2023 een uitstekend ontvangen album uit. Beide bands gingen dit voorjaar samen als double bill op tournee langs de middelgrote vaderlandse poppodia. Vanmiddag samen, op uitnodiging van de GRAP (GroepenRaad Amsterdamse Popmuziek) in het Vondelpark. Robin Kester trapt af; Amber Arcades neemt het stokje halverwege de middag over.

Alfred Jodocus Kwak als intro
„Hebben jullie onze intromuziek herkend? Is er iemand die weet waar het vandaan komt?” Aarzelend worden er wat namen geroepen vanuit het publiek. „Ik hoor het al, jullie gokken maar wat.  Het is uit de afleveringen van Alfred Jodocus Kwak; de aflevering waarin hij vastzit in een piramide. Ik vond het wel toepasselijk; de muziek bedoel ik.” En eigenlijk heeft Robin Kester daarin wel gelijk. Een beetje dreigend, een beetje onheilspellend; een intro dat prima past bij de 45 minuten durende set die Kester en haar band vanmiddag in het Vondelpark spelen. Sluit je ogen, denk de hitte even weg en je zit in die donkere piramide. Gelokt door de zoetgevooisde stem van een sirene; om de hoek loert het gevaar van een geluidseruptie. 

De speellijst van Robin en haar band is identiek aan die van een week eerder op PinkPop. Een relatief rustig begin met Celeste, gevolgd door het toepasselijke Fries and Ice Cream. Bij Cat 13, dat live een aanmerkelijk steviger uitvoering krijgt dat op het album Honeycomb Shades, gaat het jasje uit („Pfff, hebben jullie het ook zo warm?”). Via Skinny Kids en het prachtige Blinds, wordt toegewerkt naar een lekker stevig einde van de set. Als voorlaatste Infinity Song, waarna in Sweat and Fright de synthesizerknoppen volledig worden opengedraaid. Voor zover dat bij deze temperaturen nog nodig is, even het laatste restje luie zweet eruit dansen. Achter het podium staan ongetwijfeld de verfrissende drankjes klaar.      

Zonnige dag, donkere liedjes
Spelen in het Vondelpark betekent voor Annelotte de Graaf een paar jaar terug in de tijd. Terug naar de periode dat ze, midden in de corona-pandemie, in Amsterdam woonde en werkte aan liedjes waarvan er uiteindelijk een aantal op het album Barefoot on Diamond Road terecht zouden komen. „Ik zie mezelf daar nog aan het water zitten”, vertelt ze vanaf het podium. Het beeld is duidelijk. Zittend in het gras, notitieblokje bij de hand, genietend van de zon in een verder behoorlijk duistere periode. Een duisternis die zich weerspiegelt in de toen op papier gezette liedjes. En ja, dan moet het voor Annelotte best raar zijn om deze donkere liedjes op een zonnige dag als vandaag juist vanaf dit podium aan het publiek te laten horen. Maar misschien toch ook een beetje het ‘de cirkel is rond-gevoel’.

De Lowlands-website verwoordt het prachtig. Het nieuwe album van Amber Arcades is binnen de indie muziek een meesterwerkje. Een album waarop ‘barokpop, shoegaze en triphop gracieus om De Graafs engelenzang heen cirkelen’. Vanmiddag in de openlucht blijft de barokcomponent misschien wat op de achtergrond, maar verder maakt Amber Arcades deze omschrijving volledig waar. Zes nummers van het nieuwe album, drie nummers van debuutalbum Fading Lines dat in 2016 werd uitgebracht en It Changes van de EP Cannonball uit 2017. Het album European Heartbreak uit 2018 schittert vandaag door afwezigheid 

Op naar Lowlands2023
En net als bij Robin Kester zit ook bij het optreden van Amber Arcades het venijn in de staart. Odd To Even en vooral het afsluitende I’m Not There, beiden afkomstig van Barefoot on Diamond Road, krijgen een uitvoering die je bijna naar adem doet snakken en mijlenver afstaat van een doorsnee dreampop-nummer. Wat moet het heerlijk zijn om na de donkere Covid-periode op deze manier even helemaal los te gaan. Voor degenen die het zelf willen meemaken? In de tweede helft van augustus staat de band in Biddinghuizen op Lowlands 2023.