Snobs over onwaarschijnlijke samenwerking en het geluk van ongelijk

De Snob-o-Matic is een wekelijks ververste playlist gevuld door liefhebbers. De snobs verrassen zichzelf en elkaar graag met nieuwe muziek. Die verrassing kan hartverwarmend, oorverdovend, ontroerend of schrikbarend zijn, maar is voor het open oor altijd aangenaam. Elke week lichten de snobs twee nummers uit, die door een van hen van commentaar wordt voorzien. 

Door: Bert Toet 

The Body, BIG|BRAVE – Oh Sinner
Als je bekend bent met de samenstellende delen van deze som, zal je je voor een eerste beluistering van deze samenwerking waarschijnlijk schrap zetten. The Body is een niet zelden oorsplijtend experimenteel metal duo, dat met noisy electronica, vervormde stem en schier onherkenbare gitaarklanken sonische salvo’s afvuurt. BIG|BRAVE zoekt het juist in de herkenbare gitaren, maar op een minimalistische, distorted en repetitieve manier die doet denken aan Swans en Sunn O))). De heldere stem van zangeres Robin Wattie biedt wat verlichting. 
De combinatie van deze twee acts is behoorlijk verrassend. Oh Sinner is weliswaar een donkere, zich wat voortslepende track zonder al te veel toonwisselingen of frivole gekkigheid, maar klinkt opvallend opgeruimd en, nou ja, beluisterbaar. Muzikale samenwerkingen pakken lang niet altijd voordelig uit, maar in dit geval vind ik de uitkomst persoonlijk anders en beter dan verwacht. Gezellig wordt het nergens, boeiend des te meer.  

Geese – Disco
Eens in de zoveel tijd heb ik het gevoel dat er niks vernieuwends of opwindends meer uitkomt op het gebied van alternatieve gitaarmuziek. Alles lijkt op van alles, ik weet het nu wel en volgevreten haal ik liever wat oude favorieten uit de kast. Dat duurt gelukkig nooit lang, want zonder uitzondering wordt mijn grote ongelijk binnen de kortste keren aangetoond door een onverwachte release, een fijne plaat van een band die ik ken, of, zoals in dit geval, een bandje waar ik nog nooit van heb gehoord.  
Geese dus. Er zijn allerlei invloeden hoorbaar, maar bovenal klinkt het fris, enthousiast, creatief, chaotisch en opwindend. Disco geeft het gevoel alsof je iets te hard van een helling naar beneden rent en het nét haalt zonder op je plaat te gaan. De 6.47 die dit nummer aantikt voelt daardoor veel korter aan, niet in de laatste plaats door de glorieuze laatste minuut. Zoals een collega snob terecht opmerkte: ‘Zo doe je dat dus, een eind aan een nummer maken.’ 
Als ik dan ook nog lees dat Disco Geese’s allereerste release is, de jongens uit Brooklyn net van de middelbare school zijn en hun debuutplaat eigenlijk al een jaar af is, heeft mijn nukkige grote ongelijk al lang plaats gemaakt voor euforisch geluk en uitbundige nieuwsgierigheid naar wat komen gaat. Dat Geese een thuis vond bij het label Partisan Records/PIAS (IDLES, Fountains D.C.) stemt hoopvol.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s